2 3

sententia eorum est, qui, quod homines finxisset Prometheus, Asoονον populificum esse voluerunt. Verum ut omittam, quam haec sit dubia ipsius vocabuli interpretatio, quippe qua ef- ficiatur, ut apud Aeschylum aliud, aliud apud Xenophontem et Archilochum id sit putandum, eo tamen illi refutantur, quod ea fabula nec alibi apud Aeschylum exstat et ab hoc loco, quo, cur poenas det Prometheus, causa affertur, aliena est.*

Restat, ut videamus, ex quibus junctum hoc verbum sit partibus. Interpretes lexicographique vocabula, ex quibus confla- tum id sit, afferunt, rationem, dui vis ea, quam volunt, his vo- cabulis copulatis subesse possit, non afferunt. Quam rationem

in mentem venit, ex quo et toyev junctum verbum a u 3— significare, praesertim si A*jua ex eo ortum esse reputo, proba- bile mihi videtur et verisimile. E Jac autem et koyor ad eam legem, ad quam Aerryaos, formatur primum Aaougyöc, deinde Jonum more, qui verborum in aw exeuntium«o syllabas in so

mutant, ipsum Aewpydc.

V. 49. ſq. Pro&reaννν, libris manuscriptis nihil variantibus, viri docti haec edi jusserunt: eà 3-, erax, Su,⁴ν⁹, raxe. Quae depravationes mihi quidem videntur esse, non emendatio- nes; codices enim ipsa poëtae verba habere existimo. Quibus haec subest sententia: Omnia efficiuntur, praeterquam duod a diis non efficitur, ut suo arbitratu agant; liber enim praeter Jovem est nemo. Kic hos versus antecedentiiſisque sequentem convenire quum ipsum facile appa- reat, non dicam nisi de constructione et interpretatione, non utrius- que versus, alter enim sua sponte planus est, sed prioris. Ilh

Wgitur haec est: Axau?(ranl) rr Je, dosea uen, 2np.

. „„ 5