— XII—

Ili versus quin el falso collocati loco et personis minus recte sint distributi, nullum omnino dubium esse videtur. Quod Iuumn, quicunque eos perlegerit, animadvertere eogatur, attamen quo diutius eos discusseris, eo diflicilius erit, justum de iis ferre judicium. Wel- lauerus eodem modo, quo versus 213. versui 212. subjicitur, etiam versum 207. versui 203. propter simillimam loquendi rationem suhjiciendum esse censuit; quumque versus illi sex 213— 218. stichomythia inter Danaum ejusque filias singuli fiesp aie essent, versus etiam 204— 209. ita distribuendos esse putabat, ut quodammodo stropha et antistropha inde ori- retur. Quoquo tamen inodo hoe viri illius consilium exsecui aggressus fueris et violentiori tibi utendum erit versuum dispositione, neque, utut constitueris, omni deniqque ex parte pla- cebunt.— Duo vero praecipua argumenta sunt, quae ad justum, ni fallor, finem ducere pos- sint. Primum personarum animi conditio. Danai enim mens quietior, eique nonnisi senten- tias attribuendas censco cas, quae justam prodant conditionis, qua versentur, considerationem et paterna quadam consolatione vel institutione virginum animos erigere valcant; Danaidum vero mens anxia magis et vehementior sententiis certe nonnullis hujus dialogi a patris ista quietiori animi conditione discerni poterit. Hoc igitur argumento ductus versum 206. Zed, Lοᷣνν 0.eTeige An oeOTaæs Danao omnino abjudieandum et virginibus tribuen- dum censco. In genere enim masculino quominus oſfendas, Plorüuna apud Aeschylum hujus enallages exempla te prohibebunt Cf. Suppl. vs. 39 ubi Asz Cyro‿ν Suppl. vs. 62. sicjuidem 7J4οανν participium est; Suppl. vs. 201. ubi Doovodyras, ibid. vs. 268. siquidem vera est conjee- tura mea 2μρ† 9' Ay, Suppl. vS. 967 ubi rTuρᷣdoyras, et Wellaueri comment. Aesch. p. 62. Quin illa ipsa generis enallage causa faisse videtur interpretibus tribuendi cam orationem Danao. cf. Schol. ad Prom. vs. 42. quem eadem res miserrime habuit. Alterum duo duci me passus sum argumentum, praebet vs. 205. J4Xιρ dy non o] αs Sενυνονιε g‿ρeiy. Etenim haud injuria colligere mihi videor, eum versum Danai allſuam carum preces exaudientem orationem secutam esse, vel certe virgines, ubi ea verba elocutae sint, locum mufantes ad pa- tris quam occupaverat, sedem conscendisse.„ Cujusmodi adscensum nusdquam aptius exsequi potuisse videntur, quam ubi oratio aliquo modo interrumpitur; itaqque ante vs. 210, quum ibi nova quaedam orationis stropha incipiat. Quae mecum reputans hunc conjeceram ordinem:

204. Xcy. derro Iyra xbeuueyod⸗ An 5uuure* Xo. 5 2eò, Eoον ireige u*h oάras. Aay. Ielrou So⁴oyros sd TeNsuUT¹e TAde.

Et hucusque omnia bene procedunt; at in iis, quae sequuntur, probe disponendis frustra ea ratione operam consumseris. Itaque ne diutius patientia tua abuter, paucis, quo- modo disponendos esse eos versus censeam, accipe. Versum 208. lνν Ʒϑέee⁊εοσ ete. pari- ter atque vss. 201 et 205(Well.) ex inferiore loco ad marginem fortasse adscriptos postea hic in textum quem dicunt, irrepsisse puto; idque, quum suo certe loco stare nullo pacto possint, facile spero concedes. At querentem te audio, symmetriam tum istam perditum ire,