Aufsatz 
Commentatio de Sophocle imitatore Homeri
Entstehung
Einzelbild herunterladen

18

Colonei 168., ad quem iamen locum, ut Hermanno et Elmslejo suf- fragemur, evincimur veritate. Adjicio versus 0. C. 398.(Herm.) ijgoyra. Sauod ot μeios Tod‿νon, et 1649. Beira εντo ϑαάGν, 008 G0ν ½⁶% Alterum genus pleonasmi, ab Homero deprompti, est explicatio- nis, plerumque suavitatis atque elegantiae caussa introductum(Herm.

ad Viger. 887., et Interpp. ad Philoct. 423.). Certe gratiae inservit apud Ciceronem, Homeri aestumatorem, qui de Finn. I, 1. scripsit:

Nam quibusdam, et iis quidem non admodum indoctis, totum hoc displicet, philosophari. Atque Bruto§. 58. in hac Ennii senten- tia: Is dictus, ollis popularibus olim, qui tum vivebant homines, at- que aevum agitabant etc., populares sic duplici ratione illustrans. E Sophocle autem muagnus numerus exemplorum colligi potest. Mani- festa est imitatio O. C. 93. Ar= ds roĩg 6.*ενακασν,0: 2, ddaoay. Cff. ibid. vv. 252. 363. 1198. Ai. 1151. Fl. 333.(edit Herm.) Praesto sunt quoque Homerica II. II, 313. 327. Oærd, 320 vren eydrnm u, ¹ Térs réxrc. IX, 124. Od. X. 489. Valatam engee quam apertam circumlocutionem dixerim El. 12. 0 oig Gaxsenos acl wœoσννντ Aον quam Eustath. ita explicat: Iois? s rodro euεενοs(Toqoxlijs) 9¹d 1 uij mvra dsucuiduo 2 Ouαmνμοο ἀο ν‿ανον x 02 αν αεμσα, ec TOOsE vεg. a. T. 2. Quoniam igitur latius patet öαααεο⁸, Sophocles Electra 153. 7ou gön- aιιαοο scripsit; v. 317. autem Pracmisit zeu 2i 3⁴ααόαφ⁶σοmõ̃LlJt addidit ex œerdde radrod ꝙu˙ᷣεν, 1 1g. Cf. Antig. init..

Reliqua fecimus vocabula quaedam, quorum significatio praeter Atticam IIomerica reperitur apud Sophoclem. Inque iis numeramus αϊσαα. Quum enim O. R. 8. G mνQμεέμις O Dimou 2cεουνμικνος reperiatur, verti id debet, non qui vocor, sed qui sum. Ex Ho- mero autem conferas Od. VII, 313. α τ ε sSνέϊμνν, ad s aανσοe[ς ιέεσςαν i. e. Swct. Antiquioris istius signifioationis plura exempla sunt in Sophocle, veluti O. C. 108. ³ανοστεω Maadãοοσ a³οοε oεſc; Trach. 453. ³e deuννεέςρ ννεdεε aeiu wn deortν οd 2αm O. C. 1306. dœdισπεσσ nics 2OuO6 2eho ce El. 275. eaduνᷣ dæłmν ereυνονμαᷣανμμνᷣ ννν ακm ςᷣ ur'e,

ceννντον elu.