17

reliqua, sed propter anastropham Vĩον praepositionis perperam: quam in pedestrem sermonem nou solum Ionicus Herodotus(V. exempla ap. Matth. in Gramm. P. 1175.), sed Plato Atticus etiam induxit, (v. Sympos. c. 5. rouοοεενν no2dν Gπτουον nouαάαονν—)- Omissis aittem iis, quae communia sunt omnibus tragicis, aug- menli abolitione, articulo, qui ut in Homero semper vel fere semper, tragicos sacpe sane Ppronomen aut demonstrativum aut rela- ositionibus, in quibus pro usitata forma epicam ad- sonum pleniorem captantes(Herm. ad Phil. 184.), litteris pro z7 apud Athenienses vulgo adhibitis(Buttm. ad Phil. 1449.), aliisque, quae sunt in formis Homerica(cf. Porson. ed. Euripid. Hec. Praef. XIV. coll. Herm.) ad Sophoclem revertamur, super quo est Henrici Stephani Hissert. de Sophoclea imitatione Homeri, seu de Sophoclis locis imitalionem Homeri habentibus.(Cf. Pauli Stepha- ni edit. Soph. anno MDCIII.). Qui quum revera tantum de imitatione Homeri in verbis et sententiis scripserit, nos ne acta agere videamur, primum de dictionis abundantia Homero illustranda dicemus. Delectus verborum fons est quum adstrictioris sermonis, quem tanquam peculium sibi vindicavit Sophocles, tum obscuritatis, quam recte interdum critici hodie in eo reprehendisse videntur. Vide Rei- sigii et Hermanni judicium de Oedipi Colon. v. 790. Ex eodem autem delectu de uberiore sermone et quasi exundante, si duando re- peritur, existimari potest: hunc quoque remissiorem scito prudente consilio electum esse, et concessu illius, qui nil molitur inepte(Ho- rat. Arte 140.). Homeri autem scriptis commendatur primum con- suetudo, quod ante affirmative expresseris, id per inversionem postea confirmandi, ut quo diutius insistas aliqua re, eo res illa ipsa certior fiat.(Herm. ad Viger. p. 887. Eustath. p. 645, 16.). Sic apud Ifo- merum II. VI, 333. EeroO, mel eε cer celoceν eveiaeds, 000* dneg alouv, adde ibid. II, 214. Od. XV, 493., IX, 468. Eustathius I. I. n.αοαα 1&l³οναμινðõ0Mcec'opozler laudat tres locos, O. R. 58., El. 917. 1067., quibus Brunckius addit Ai. 282. Congessit tria exempla ex Euripide, unumque ex Sophocle(Oedip. R. 1230.) Reisigius in Com- ment. crit. p. 203., quorum similem vult rationem esse, atque O.

3