—-— 16—

Toicõrοᷣ πάαεᷣα μιε ⁶οςεοαμμεμνα ν„ον diyεᷣα Sααο dw⸗νoeri,

1„1, 1,*³εένμασυ sεαμνᷣνᷣeττn

8αmάᷣχ⁸‿ςσ Oℳ τιιια.

In postremo versu νσσσ pro œœα scripsi; nam mortuus nemo se Inugere potest, et Ae- schylus si eam oppositionem, quam indicavit Bamberger in Zimmerm. Diar. 1839. p. 880, efficere voluisset, videtur&ασαν scripturus fuisse. De ea vocis ſſy quam statuo notione cf., quos citavit Well. ad Ag. 793.— Ceterum pro 16†α ambigi potest an 16ꝓeν, quod pendeat ex 1μέec, reponendum sit.

V. 810. oεενα pro οeεαασ 822. 316 ε.

Haec de Turnebo satis dicta suntj cuius editionem in Supplicibus quidem Victorius plerumque secutus est, ita tamen, ut nonnullas lectiones ex Robortelliana reciperet. Pro- pria pauca habet, quae ex coniectura, ut videtur, profecta et partim vera partim minus recte instituta sunt. Quae enumerare omnia quum nec necessarium videatur neque condu- cibile, unum tantum exemplum tractabo, quod ne nunc quidem satis emendatum puto. V. 160. Victorius syreugerat edidit, pro quô veikera M. 2» ebgerae A. dveugerct R. dveε̈ere T. Probari nunc solet id, quod est in Glasg. Evεεμαιαα; quae emendatio ut non improbabilis videtur, ita non adeo certa est, ut dubitari non liceat. Quum eu et a litterae saepissime inter se permutari soleant, videndum est an poeta edéerce dederit; quod du- plicem explicatum habet, ut aut„inducetur“ aut„accusabitur“ significet. Quod autem mediae formae passivam notionem tribuimus, in eo nemo offendet; cuius rei exempla Euripidea congessit nuper Firnhaber in libro de vers. Eurip. iniuria suspectis. Cf. Well. ad Choeph. 303. Aeschylo unam eius generis formam hanc nactus opportunitatem restituam. Ag. v. 164. in plerisque libris est oεν έιεα τοεν dv, quod quum metro adversaretur, Schuetzius oddeεν μeν τυεααιιπτονν ν emendavit, idque plerique probaverunt. Sed ne sic qui- dem metro satis prospectum est, quum quarta ab initio syllaba brevis esse debeat. Nam si plures huius generis versus—— 0h— 6— in unum systema coniunguntur, syllaba anceps locum habere nequit. Atque in reliquis illius carminis versibus poeta semper brevem syllabam servavit. Quum igitur in quibusdam libris 0dεν τ ππαε εα legatur, obre Teer O d ab Aeschylo scriptum fuisse suspicor. In Supplicum autem versu vide ne graviore medela opus sit, ita ut lıν ᷣercth scribatur. Hoc non ita multum distat ab zveuserch, quum N' et litterae saepius confundantur. Sic v. 1002. udyog in omnibus libris legitur pro 6ανος. 903. ⁴ M. R. ⁴e G. A. 381. duνυνσπηισαςειυmιις P. pro dνασ- ⁴.ονςέιακαος..