— 474—

parte pro οο aperte lορασαασα reponendum est, quod a Porsone inventum non displi- cet Wellauero. Sed cur ille † rœ ε‿⁶ν) dei 6εκνον scribendum esse statuerit, vix assequare. οκααᷣ autem verum esse vel ex his locis intelligitur: v. 337. 5αόα οα*ν rrας, 6 νμηραςmwc⁰α ⸗-6ν. v. 434.) 1070ν) 10⁷νς 11 ⁷έmιοociοεασσσι εμέιꝙσeν

Quod ad verborum structuram attinet, inſinitivus offensioni non erit, si verba 7r67 Q ò✕O „EOν pro appositione pronominis ꝛe habebis. Cf. Pers. 423. 5 α̈ τν νινιι, 2νm 6ιμeρε vuεοα ⁶μ πνιοο 1σονυταειιιιυονoοπν Ʒαάα, et 427. 25»„5 160˙° 1091, 1εεέκσνα 1105„ 2cα, ubi noli commate post 70 91 deleto 1669 ad zuανν referre, cui rationi verbo- rum collocatio repugnat.— Onae de hoc loco disputavimus, si cui minus satisfaciunt, ei ego aliam emendationem propono hanc:

1099 v 166˙°„,0, 11012 Gιο„ Hdiοεκας»έον sive 1099 25 1„y,.

V. 937. 2⁹ϑν ον STty eruxeig valel iνν. In hoc versu T. tria de suo dedit, 2390O pro ⁵ϑυ³α⁴αενν, quod quidem probabiliter factum est, edrzuxeig pro evruxoboο et d- ous pro dονιασ, quod in omnibus libris esse Wellauerus non adnotavit. Duas posteriores emendationes minime probo. Primum enim eiusmodi crisis iusto violentior iustaque ratione destituta est; deinde autem ædroxeig ne aptum quidem videtur, quum enuntiationum duarum deinceps positarum vis insit in vocabulis 7r0740, 1Hεκι ιων et νοο)H. Quid Ae- schylus scripserit, difficile est ad dicendum; nam neque eνrννονα, quod Porson invenit, neque edrτiνoe, quod Passovius videtur legisse, probabile est. Si in omnibus libris non 80, sed èv syllabam et dativum d6½¾00νᷣ inveniri reputamus, in eam incidimus suspicionem, poetam àν... 6¾1⁹ coniunxisse. Quid autem zνυνοσν verbo faciendum sit, alius videat; mihi veriorem emendandi viam indicasse sufficit.

V. 980. 2] 20οισσ ⁶ς mεμαιμπιινε⁵εις.

Quum in omnibus libris ante s additum sit, eius in emendatione huius versus ratio habenda erit.

V. 1015. Nrν„εο¶m T. Sed Gιπιꝛ ls₰Il. P. G. A. R., unde fortasse oruον reponen- dum esse recte monet Wellauerus.

V. 1027. oyddα o πmrolag contra metrum et sensum. †uαᷣ νι Ʒφηιτνο (sic) omnes libri antiquiores praeter R., ubi eννeς ν ππota legitur. Correxerunt qu- 7d⁶εασν ν, quod verum videtur, quum etiam Pers. 545. Mediceus pro 5έαα⁶εασσν S⁵αορ⁶dες ze habeat. De altero vocabulo ambigi potest; mihi ννέαεασνννέιπτſ zat poeta dedisse videtur:„Fugitivis autem poenae instant.“

Postquam aperte vitiosas T. mutationes, quae omnes ſere editiones occupaverunt, exa- gitavimus et explosimus, superest, ut de locis quibusdam dicatur, in quibus quae etiamnum vulgantur T. correctiones dubitari potest utrum verae sint an falsae.—

V. 60.„ νοο pro νον⁵ς. Sed nescio, an Aeschylus, apud quem, maxime in hac