— 12—

In altero strophae versu æ0dzouc a Turnebo profectum est, antiquioribus libris omni- bus τοο praebentibus. Longe gravior est in priore antistrophico versu librorum discrepantia, ita quidem, ut duo antiqua scripturae genera discerni queant; quorum alterum ad M. P. et R. pertinens hoc est νρσσμασςσ ⁸επι ε⁴αωωι;(nam quum ev et æ saepe inter se confun- dantur, R. fere cum M. congruit), alterum, in quo A. fere cum G. consentit, hoc: eiρνπηαοωQ d'e*π εαόυηιό. A. quidem 2*◻Qαάαάν νιέιστιαωμνα habet, sed hoc ipsum revera nihil aliud est quam quod in G. exstat, quum quoties in A. α, o et o litterae inter se permutatae sint dici nequeat. Iam vide mihi, quam improbabilem emendandi viam Turnebus ingressus sit. Primum enim quae in vulgata scriptura obtinet metri ratio:

——— 60 0—— 7 —— 606— 6G——

nullo modo tolerari potest. Potius si totius carminis numeros comparamus, quantamque partium singularum aequabilitatem poeta instituerit, consideramus, hoc numerorum genus requiri intelligimus:

.. 11*.. 7 Quod quidem in stropha facillime ex librorum scriptura accentu tantum mutato(όατο⁹σ in 20αις) restitui potest, qua emendatione etiam sententia adiuvatur, quum T. lectio non facilem habeat explicatum. 0αο autem bene tuetur Ahrens p. 27. Multo maiori offen- 1 sioni est versuum antistrophicorum conditio. 2mπQ☚ 6 εν enim et metro ofſicit et inepte de Musis dictum est, quum nec quid ènt sibi velit perspici queat, neque οα Musarum sit. .. 7.. 2/ 8 Quod si reputavisset Wellauerus, non probasset Butleri coniecturam etσοω G'εντιναωμντονν Deinde verba Moõoœut deat ν dod, quae item metro adversantur, aperte falsa sunt. Vide Ahrens p. 26, qui locum haud improbabiliter sic corrigit: 2 F»2* Euq†σναιοννσνεττι 5ωωιέος —— 2„ uoνςν ϑεν ου⁶ο⁸. Eam emendationem perpolivit Hermannus in Jahnii Ann. 1832. T. VI. 1. p. 41., in Terl, ...„„* Jeul ĩ latere Jeicz' monens; is tamen in eo fallitur, quod æνραρα genuinum putat. .. 7 Nam eiG„c» minime iusta auctoritate caret; est enim in G.(et A.); euᷣριμαααςα autem quo- 74 2 2 modo explicandum sit non video, ita ut antiquus librarii cuiusdam error esse videatur in meliores libros M. P. R. propagatus. Ceterum quum G. et A. in priore versus parte me- liorem scripturam servaverint, dubitari possit an ex his etiam 50ℛᷣοον recipiendum sit. Quod ego quidem minime probaverim quabus potissimum de caussis. Primum enim nisi ⁴οονς antiquissimam scripturam fuisse statueris, non facile intelligas, qua ratione omnino error ille quem notavi(æuσραρπισςσ) committi potuerity deinde dativus aptior videtur, quum inter 2r S0οές ν et&ν 5⁴‿αιααοας id discrimen intersit, ut prius signiſicet„in altaribus“, alterum „ad(apud) altaria“; qui sensus hic necessarius est.