— 40— desidero et hanc dochmiorum formam restituendam censeo: u 60 6 6—- 68 60—. 3) Quod quum neutro illorum vocabulorum fiat, aliud excogitavi, quod non solum huic postu- lationi satisfacit, sed etiam duabus litteris additis, quae facile intercidere poterant, ex eo quod in libris est sine ulla violentia effici potest. Puto autem Aeschylum„εραασςσονον scripsisse, quod verbum quanquam alibi non videtur exstare, tamen recte fictum est ad similitudinem cum aliorum tum zνοσον, quo poeta Ag. 1147. usus est.„eαρς autem legitur Ag. 704. Suppl. 653. Attamen, ne quid dissimulem, ambigi potest, an„eœνσ qOοννν scribendum sit.

V. 395. riν*νρ Veteres libri zuνο1m contra metrum et sententiam; quod ex zνινι ortum est O littera in O depravata. Hac quidem emendatione, quae Porsoni debetur, non opus esse dicit Wellauerus; sed quum etiam zνν mera sit T. coniectura, zuντοο autem propius ab antiqua scriptura absit, hoc praeferre nemo dubitabit. Simile est, quod v. 269. pro Eeir*³oto A. Seur habet.

V. 404. pro 0lαναεανοσν ex melioribus libris, in quibus 6νυιααςσνωαν legitur, cum Pors. et Elms. Gνυμαςνοσν restituendum est.

V. 438— 440. inde a T. vulgo sic leguntur:

2 νιιασρν ⁴μeν εν ⁶νμμιντ ετοοσπιιέινυσ driς e uεlε, zat e εðναᷣννσσπα ⁷ννπων rodα Ʒ αέ⁵ά τνοoον eος„⁴ρυν.

Quae scriptura et sententid caret et ab reliquorum librorum auctoritate abhorret, in quibus drννν et„6⁵αον legitur. De his versibus paene desperatis quid alii iudicaverint silentio praetermittens, quid mihi videatur breviter dicam. Revocata enim antiqua scriptura una- que litterula mutata sic scribendum puto:

Kal JOνεμμασσινμςν ε ⁶ιιννντπηοοσννπνιυοωνν, derνν ꝙvνε εεεαο εααά‿ μ̈ν εέeυνμηννσασ ⁶νιονι 7*νοινέν μ³α αάναοð⁴dς xεἀ‿ᷣοeτ

a) Quae de metri convenientia dixi, ea impugnare aliquis possit exemplo ex eadem stropha petito. Proximi enim 7 versus Lulgo ita leguntur, ut strophicus hanc habeat dochmii formam:————, antistrophicus autem „ P„ T

hanc: 0 55-—. Verum leuxddrixærow unius Robortellianae auctoritate perquam exigua nititur. Hanc enim editionem ex codice innumeris locis correctoris manum experto descriptam esse alio loco ostendemus. Eiusmodi exemplum hoc est. In ceteris libris est 1e νκα⁵ααν, quod non recte in Aevæddrixro= emendatum esse plures rationes evincunt. Primum enim hoc otiosum est neque satis aptum epitheton; deinde cur vitula mugire et pasto- ris auxilium implorare dicatur, nulla ratio apparet; tum responsio, quae illa scriptura efficitur, talis est, qualem Aeschylus non videtur admisisse, cf. Enger de Aesch. ant. resp. p. 5 2; denique mutatio ista non satis lenis est. Omnes has difficultates vitaveris, si mecum A1uνoο⁴dεαν(a lupo fugatam) scripseris, quod quin verum sit, mi- nime dubito. Sic igitur v. 346. corrigendus est:

Auνο⁴³οeνπιτονν ς dμαᷣνν d ας

Hid τοσσ α έανυνονο μινμινε. Vides igitur etiam hoc exemplo confirmari id, quod supra de metro monuimus.