— 43—

Sodαςσ τeισωνν σσπενοꝓο clε= oαρꝓν.

— au auν neεννeν 1⁵ναιςobειτεεςρ ταναν.

„lo— mox*v. Eheu res mortalium! Tristem hominum con- ditionem! Prosperitatem enim, si fuerit, vel, umbra quae- libet everterit; sin adversac fuerint, madida, quae injecta fuerit, spongia scripturam delet; E c oblivisci solent homines, ut ejus memoria, tanquam scriptura spongia deleta, prorsus evanescat. Atque haec equidem multo magis quam illa misereor; nempe quia, altior si esset infortuniorum nieinoiea me- lius iis ad sapientiam animis informandam homines uterentur 4

3

. adversitatis adeo facile

etc.“ Schülzius.

Hanc interpretationem si sequimur, verborum sensum aptum et con- cinnum desideremus, necesse est; quis enim in nostra lingua ferat, vel pene intelligat: Das Gluck zerſtoͤrt ein Schatten, wenn aber das Le⸗ ben unglüͤcklich iſt, ſo vergeſſen es die Menſchen leicht. Rerum ad- versarum homines oblivisci, sensus, an ex illis verbis bene erui Possit, vehementer dubito. Equidem credo, multos mecum, Aeschylum 690e⁴ noαννμαν res humanas cum pictura(ααν) comparasse, statuenti, esse consen- suros. Otristem hominum conditionem! Prosperitatem enim, si fuerit, vel umbra quaelibet everterit(minimus casus, sicuti in pictura umbra, si cum oroyyos comparaveris, levis est nominanda) si

vero infortunium aliquod acciderit, spongia madida pictu- ram injecta perdit(h. e. infortünium nullo, nisi maximo casu(dëκν) perdi potest).

Jamjam, ut sensus melius intelligatur, in simplicem orationem haec transferamus. Bonam fortunam minimus casus mutare solet, malam vero nullus, nisi maximus. Kal— xo*. et haec quidem, vanitatem sc. bonae et rigorem atque vim malac fortunae multo magis queritur Cassandra, quam illa(reνανν) mortem sc. ipsius et ceterorum, quam imminere animo praesago cam sensisse, e versibus praecedentibus apparet.