9— kerere, zerſchaben derivo.— Ne, precor, calamitas a Deo(Craecis) immissa magnum Trojae fraenum terat, frangat!— Haec in- terpretatio recta necne censenda sit, virorum Jorkopum sit dijudicare Hoc vero addere lubet, zwspabo hoc tantum loco occurrere videri 71 in nonnullis lexicis, in Scapula c. gr. ommino non reperiri. 4

»

V. 434. Marar„a, evT an a 71 dον/0Gôã 9⁹ G ανρααφνάάανας α νεέςοσν He aαlν ο 8 εμεμνσνυιεε⁵⁵ς ον. Quantam hi versus interpretibus diſficultatem attulerint, 8* jpsius Schützii verbis optime intelligi potest:„Si nihil hic mutandum esse statuas, Heathio auctore, 7ν ον, nominativi consequentiae habeantur, necesse est, ita, ut post evn ν commate distinguatur oratio, q. d. udraν„α soτteν, gurs doαιοσ 71ν εμχ 69y, 0G 3 1εᷣ νυνραρναεοο παοσιαάςαςα 91 TOον ει2ιꝛQďx. Vanum est enim, si, cum quis bona quaedam per somnium sibi videre videtur, visum illud e manibus elapsum paulo post discedit, alis(evolans) somni viam sequentibus.« Multa sunt, quae hanc interpretationem haud essc dignam, quae bona judicetur, satis superque demonstrent. Primum enim, quam dure hoc loco nominativi consequentiae adhibeantur, praecipue cum particula α e medio euvr εασαα evulsa ad naoαναεανα ⁵ερνκνν referatur, et mediocriter graccae linguae peritus facile intelliget; deinde quo modo uoran vanum est significare possit, prorsus me fugit. Si enim hoc modo adverbio pro adjectivo utuntur Graeci, articulum nunquam omittunt; e gr. l»vn, 5 m.νν vVT. Quae incommoda ut evitem, d̈ν in o9g mutato, et commate post„ao deleto, ita interpretor: Nam si quis temere, falso,(per som- nium) bona quaedam credens, exspectans, videt(videre sibi videtur) etc.

8

1

0