Aufsatz 
De Agathone, poe͏̈ta tragico
Entstehung
Einzelbild herunterladen

8

qui reputaverit, tum demum veram suam vim ac salem hanc fabulam nancisci potuisse, quum uterque adesset. Sed de patria Agathonis hactenus; vitam h. e., quam diu ille vixerit,

quantum ſieri possit, accuratius definiamus necesse est. Nemo tamen in hac re velim talia

exspectet, quae ab omni parte firmari possint; non enim talia promitto, quum omnino fon-

tes nos deficiant, unde haec haurire queamus. Quae mihi videantur dicam. Extra

omnem dubitationem versatur, Agathonem prima tragoedia vicisse Euphemo archonte. ef. Achenaeum lib. V. p. 217. Euphemus autem archon fuit Ol. 90. 4. cf. Corsini fasti attici.

Ad hoc, quod pro re certa est, adjungendum est, quod in Aelian. Var. Hist. VI. 4. legi- mus. Loquitur hoc loco Kelianus de Euripide, qui potus in convivio, quod Archelaus ami- cis suis apparaverat, Agathonem quadraginta circiter annos natum, osculasset:atra, dicit, guyrideerra ir Apεᷣ, 15 ri ruνρi odας notirijy xαmρhᷣχ uτεν, oαεέἀονðέ* ανν rou feyovora. Tod ds AOxdou Osrou, si xatDy kr: 4G.εεεννοο α² doxsi Kvu, Gnengivro Nal ud Ala, ob pdg poror 15 k.ο% τ⁴μυ ετμαέν ναμενσσ ν, dlld vat Herdnανσο Plutarchus in Amator. pag. 770 rem paulo aliter narrat: 1 ôs dr uεidous Oyra eurt Ou, Epn ydo dyddν röy a in Feuεννεα τνειριισαάα,νέινο Hlaec non verbotenus explicanda szunt, qſnamquam, num Agatho unquam barbam habuerit, ambigi possit; Aristophanes sane imberbem enm vocat.

aa oοταοσνπσσαννμινσ, d1 16 ec- H1&rGννοQ00D⁸ld endereru.

Hinc etiam aliquid profecimus ad definiendum annum Agathonis natalem,

accuratissimum calculum referri nequit, quum non satis constet, quando hoc Archel celebratum sit. Incic

qui tamen ad ai convivium sse vero hoc intra Ol. 92. 1., quod tempus ego, quo Agatho Athenas reliquerit, designavi, et intra Ol. 93. 2, qui annus fatalis est Euripidis, necesse est. Quae quum ita sint, Agathonis natales ponendi erunt circa mediam Ol. 81 et OlI. 82. In posterio- rem tamen Olympiadem Agathonis natales incidisse propterea crediderim, quod sie quodam- modo cum Platone consentimns, qui in Protagora admodum juvenem(

60 kr ne d*) eum descripsit. De tempore, quo Agatho de vita decesserit, difficile est disputare. Loc

in Aristophanis Ran. vers. 83 sc. tanta ambiguitate laborat, ut quacunque ratione v pretari eum possis; et ipse Scholiastes duplicem ad verbaes †lαιeα‿οςμνεεννννν pretationem, haec dicens:*

us enim elis inter- proposuit inter- ds meDt zrdeurbrog Jsyzt, dsaue, igt räc ν⁴εσσν νσουσ, ön A9xc- υμ Su ενee elevrus erd d2οeν lρανQέ uri Muxεdovi.. luu⁴⁵ν ευνυναe εε 1 ν ν 3νσ‿ duam postremam dedit interpretationem Scholiastes, accura- tius inspicimus, eam nova iterum ambiguitate laborare apparet, quum illudενριε relevri eodem jure ad Agathonis atque ad Archelai mortem referri possit, quamquam mihi quidem compertum est, Scholiastam de morte Agathonis ea verba intellexisse. In hac igitur re, in qua ne veteres quidein quid statuerent habebant, etiam talia, quae quoddammodo saltem probari possint, proferre difiicilimum est.

Jlol. Toëro òs ας πωιτααιην. Si

Verumtamen etiam haec protulisse juvabit. Pri- mum igitur indagandum erit, cur dicant, eo tempore, quum Aristophanes Ranas fabulam

doceret, Agathonem nondum mortem oppetivisse. Propterea, credo, quod hoc tempore