——: QOℳ—ꝛ—FQ——:——

4

De Agathone, qui comoedias scripserit quique distingui debeat ab Agathone, tragoe- diarum scriptore, non longum est disserere. Nam si veteres, quorum in hujusmodi rebus consilium peti semper debet, consulimus et, quid illi tradant, examinamus, non quidem iafi- tiandum est, ab iis plures diversos Agathones, qui ad scribendum se contulerunt, commemo-

rari; verumtamen de Agathone, qui solis comoediis condendis operam navarit, apud eos haud ſit mentio ulla. In his autem Agathonibus imprimis laudandus est Agatho Samius, cujns

libri de rebus Scythicis passim a Plyutarcho memorantur. Qunm Vossius in libro suo do

historicis graecis eos locos Plutarchi, qui ad hunc Agathonem spectant, attulerit, nolo repe- tendis iis longus esse, et hoc tantum moneo, a Photio in indice eorum scriptorum, quorum dicta apud Stobaeum leguntur, praeter Agathonem poetam etiam Agathonis historiographi mentionem fieri, quem cum Samio eundem esse mihi quidem compertum habeo. IHlujus etiam

esse Ponti Periplum, quem citat Scholiastes ad Apöllonii Rhodii Argonaut. II. 1015.

‚ a veri- similitudine non abhorret.

Potest enim fuisse hie Periplus quasi singularis pars ad ejus libros de rebus Scythicis pertinens. cf. Schaeferum ad J. c. Neque minus tribuerim huic Agathoni,

quod apud Scholiastam ad Sophoclis Trachin. vers. 639 de mythica origine nominis Pylacae,

clarissimi illius et propter antiquitatem venerandissimni Amphictyonum consilii legimus. Scho- liastes Sophoclem interpretans haec dicit:„örou qurdjoyrarl oi Aater'ovse eis ri Jeyouεe, Iulalur, ne0! Je Aydνĩ Tyod, Iuldνννν το̈νꝙꝓντςροꝓον τππνοανονꝙ σνσνσωυμα οαι B» 15 Deuxldt, ci⁹οmννένο à en! Kau- raiꝑν= ioœοςσ, uò dνꝑοαo i υeοεον LTunalxr Trν—τπ οw,ujJdsod. ²—

Alius iterum fuit Lucius Agatho Priscius, quem novimus ex celebri inscriptione Bono- niensi Aeline Laeliae Crispidis. De qua inscriptione, quam minus recte de Agathone tragico intellectam esse voluerat Gevartius, velim conferantur quae notavit Perizonius ad Aeliani Var. Hist. libr. II. 21.—

Fuit etiam Agatho Christianus, de quo vide, quae Harlesius ad Fabricii biblioth. graec. sub voce Agatho in notis dixit.—. Quum vero praeter Agathones modo memoratos alium— Agathonem,

Socratis aequa- lem, excipio, qnia statim de eo dicturus sum— frustra quaesiveris,

non possumus, quin Vossium temere ac praepropere fecisse judicemus, quod, ne uno quidem autiquitatis scri- plore testante, Agathonem, poétam comicum, finxerit. Versum enim jambicnm, „rTézrn rixi korsOEs aα τπ τννα

quem ille, quod ipsi tragico cothurno parum convenire videbatur, efficto suo Agathoni ad- socribere voluit, ne computaveris, eum omnino characterem, qualis in scribendo Agathoni tragico fuisse tradatur, prae se ferre, jam propterea, quod ab Aristotele, qui praeter Aga- thonem tragicum non alium hujus nominis scriptorem novit, citetur, non posse ab Agathone, Socratis aequali, abjndicari nemo non videt. Quibus omnibus quum satis superque demon-

strasse mihi videnr, non fuisse Agathonem, poetam comienm, jam dicendum erit

de Agathone, Socratis aequali, de quo maxime hoc loco disquirendum erit, num