— 11—
,⁴ τ¶ † ο, I αᷣOh⁵αα dasανν‧, ds Ic˙d1, nS« OM 8.
Habemus igitur tragoediam etiamsi primaria persona non interit. Nam perdito excelso quodam animi habitu numen manifestatur divinum. Postquam vidimus, ita hac fabula tragoediae notionem expressam esse, ut in Philocteta Trojam avecto cognoscamus fata deorum humanis viribus neque flecti neque regi posse, hine proficiscentes judicare poteri- mus, an tragoedia ita conformata sit, ut his ab Aristotele postulatis satis- ſiat. Is enim postquam in illa paucis verbis redacta tragoediae definitione hoc quoque postulavit, ut 1εaεiag aodεςeus uiunots sit tragoedia, pluribus lo- quutus de notione vocis rélsos, ita pergit: Qαmιον σς ττοων εμμεένμν 2 31ε ο,⁴‿„εέ̈ν⁵εννάα 2εꝓνεεν 10d10 04„10d„O dS1, dl bik dνν νπιέκνοντο ταάα eυ vard αœι ο εiz r dvyayxaron, atque mox:* oοε᷑νασαιςσ mα⁴άἀ⁴ον ⁶ο τωα̈sο,* 9* ESOOla 1 2 τ⁴ď‿ςονν◻5εένε, quod perinde est ac si dicamus, per omnes tra- goediae partes quasi perfusam esse illam speciem animo poetae insitam, ut ex singulis quibusque locis quasi emissi radii pone fabulam, ut ita dicam, in unam eandemque speciem illam confluant, qua re 1 2αιmσν ⁵ιαάεον desinunt esse zadνν έaso fiuntque zανν ⁸⁵οαν.*) Ka⁵ ε᷑ιαεον habemus magnum virum, Philoctetam, honestum virum, Neoptolemum, callidum virum, Uli- xem. Magnum virum esse Philoctetam, etsi ob magnum peccatum summis suppliciis affectum, etsi propter intolerabiles dolores clamores tollentem, supra affatim demonstratum est, et ex eo apparet, quod per aerumnas, quibus in deos peccata luit, ad summum gloriae fastigium evehitur. Ho- nestas Neoptolemo vindicanda est contra Bernhardium haec dicentem: Neoplolemus, inquit, welcher unbebannt mit den Iirnissen des Lebens, zu ꝛweich für die Kälte des Staatsmannes, zu esfrig nach Ruhm strebend, nichts geiinnt, als dass er zum I errälher an Püikoctet und OdyYysseus zu- gleich ꝛwird und endlich dem verwirrenden Jerhältnisse nicht anders zu ent- Iliehen weiss, als durch die Flucht, durch cin Hingeben an Fremde Indivi- dualiläit mit AHufopferung der eigenen, durch das Halten cines in Falsch- keit gegebenen WMortes und durch ein Entsagen der allgemeinen Sache**).
*) Unde efficitur, ut quaedam ex aequali poetae memoria vel quasi digito a pocta monstrata vel ultro se comparanti offerentia congruant cum tragoediae alicujus locis, quippe quae subjungantur illi speciei, cujus effigies tragoe- dia est. Quae res tantum abest, ut comprobet sententiam, qua docemur, Phi- loctetam personatum esse Alcibiadem, ut errorem detegat, quum, hoc posi- to, tragoedia non jam 2αν ν*ouv esset.
**) Thndichum sic disputat: Neoptolemus weigert sich anfangs und leistet eine Zeit lang den Aufforderungen des öffentlichen I ohls, nicht aber so be-


