— 15

lum ego,(inquit), sepeliam; id mihi facienti pulcra mors, quia longiore tempore infer- nis numinibus placeam oportet: illic enim semper jacebo“ ¹). Cumque in altero officio humanum modo arbitrium, non legem agnoscat supernis Diis probatam, Creonti respondet:„Non tantum jussa tua valere putabam, ut tibi mortali Deorum non seriptas et certas leges violare liceret; neque enim hesternus dies eas genuit, vigebuntque in aeternum; nec quisquam exploravit, unde apparuerint“ ²).

Occurrit tamen in hac fabula non alterutrum modo perfectae tragicae actionis momentum, ita ut aut civitas tantum laedatur, restituto familiae officio, ut in Oedipode Rege, aut, sicuti in Electra, civitatis jure vindicato, sola violetur familia, sed haec ambo in praecedentes fabulas distracta momenta conjuncte exponuntuc in Antigone. Ut enim Antigone fratrem sepeliendo,(quod familiae officium est), civitatis jura leges- que regis violat, sie Creon ciritatis jure ductus, cum Polynicen sepulcro condi vetet, quod patriae hostis ceciderit, familiae officia infringit. Et naturae quidem ratio exigit ipsa, ut civitati vir, mulier familiae propugnet. Nec Creon affectum suum minore cum vi exponit, quam Antigone, monendo patriam hominibus esse debere carissimam:

our“ dεν π dνοd dνεννr⁷ ε⁹οωνοςσ

Oε⁴μmνω εμμαάσυυσι, rodro i*ναμᷣοσανσσν, re

ijd'&oτννν⁴ dτονααα αν υνκα εemπ

mIéoyreg 600 j6, rode qiloue οοιιναα ⁵). Haemon vero, qui, ut Ismene, in affectu tragico non est, nec ea, quae pater propo- suit, judicat refutanda, et contrariam quoque sententiam a vero non aberrare contendit; hortaturque Creontem, ne suum tantum, sed et aliorum foveat morem. Nec Chorus, auditä patris et filii altercatione, dubitat, quin ex utraque parte bene disputatum sit.

¹) Vers. 71— 75: . 2 2„ .— etrοv d„ 7 2 Od⁴ν. 1ad6e 40¼ 1⁰88ro r0102,h Sνε˙ν. 2„ qian uer rrod aεεσοσιαα ρdov uε,= 2 öGα π‿σσοννοꝙνSσαῦ⁷ο' ενπσ mꝛƷπε⁴ον τπρσονο, , 5 6„ Sei νꝙ dↄρςσααιν τOονσ ααἀα 1ιν‿ ⁵ν˙νε 1 ?aε&„d ied eldονμα.— 2) Vers. 453— 457: 000 8 0 εέꝓ ˙εν ꝙτσοντο ‿⁴6μφν ορνενχνμάμαάμ, der' dygæra σραάσα£'εα .„ 8 2— „6 ⁴μ sευυάαᷣ νσαόαι ϑωτιν νν dmεοορσασρμεενν. o?„Aoο νρν*ε„deντες, d2“ det nors 7 1⁊ε a., oε0edg 0len, EE drou 7, 629 OdJe?, E drovu paAn.

3) Vers. 187— 190.