4

ratur 4). Verum tamen consentaneum est, priusquam Pericles Ephialtae opera usus Areo- pagi auctoritatem imminuerit, Areopagitas de impiorum causis judicasse, ut quibus praeter morum praefecturam, vitae et publicae et privatae curam, tutelam ac custodiam legum et vetustatis institutorum, a Solone id inprimis mandatum esset negotii, ut sacra tu- erentur deosque urbis tutelares ab omni injuria defensitarent. Postmodo, saltem de iis impietatis actionibus, quae ad rempublicam pertinere putarentur, Heliastas judices se- disse scimus. Sed praeter hos magistratus interdum senatus quoque de impiorum faci- noribus cognovit, quin adeo si populo de mufanda forma reipublicae vel de majorum institutis ac legibus abolendis suspicio injecta esset, ipse populus aut certe judicum consessus alpopulo- constitutus, quum delieta quidem levioris notae et quae tantummo- do ad res sacras spectarent, ut par erat, ad sacerdotes deferrentur, quorum Eumolpidae ²) et Cerycees constat quanto et ceteroquin et in impiorum causis dijudicandis reliquis sa- cerdotiis praestiterint 3). Qua in re tamen id tenendum, doεelaς„oααœꝓνν ut plurimum apud archontemregem ¹⁴), qui ordinesecundus erat, quique omnino mysteriorum et sa- crofum curam gerebat, institutam ab eoquen nisi ipse rem decerneret, ad justa judicia aba legatam esse.— Haecce fere sunt, quae, priusquam ad rem ipsam aggrederer, de dispu- tationis argumento praemonenda habui. Quibus praemissis jam quaeritur, quae et quales fuerint illae impietatis causae, quibus Atheniensium et ingenium et res gestas penitius co- gnosci paulo superius affirmavi. Prima, quod equidem sciam, impietatis actio Aeschylo, nobilissimo illi tragoediarum scriptori, a civibus suis impacta est 5), quamquam haec causa a consequentis temporis id genus actionibus mirum quantum distat. Aeschylus enim, id quod inter omnes, qui vel primoribus labris monumenta graeca attigerunt, constat, deos summa veneratione et iese prosequebatur et spectatoribus Prdsenendo⸗ in scenam pro-

Feuteli. 10 6

7

205 Data opera de hac re exposuit Bugainvillius in Mem. de l'Acad. des lule, T. xvI, p. 79, fqg. Cf. rretiam Boettiger. Aristophanes impunitus deorum gentilium, irrisqr p. 69 n. ed. Sillig.

²) Eorum maxime erat ddνεν ra xeo! dotßelag. Creuzer. STmb. IV, 344. 4

³) De sacerdotum Graecorum auctoritate cf. Bugainvill. 1. 1.

4) Demosthenes c. Androt. 601 persequendi modos et watieratas de dorßel cognoscentes 1 in unum con-

fundit, quum contra Impios memorat hasce formulas: deπeάευνν„ο⁴e(ſε ερσια, ꝓodesv 08 Eugo-

xldas, 9 podεsν x00„ r0 016. De regis Pbenunte t ac Rtribunali cf. Meier. 1. 47; Mlarmabh. zantgg. §. 138.— 4 n )eSin Lysippi dοεαςν αmdopog aetatem fulisset, pauciora bine 4ubio 1 ee. quae hde in re nos

SIOA Se1onim aned. adu vA 329 N

aut fugerent aut offenderent. d= 19nid auf 33