— 6—

Cujus sententiae, nulla veterum scriptorum idonea auctoritate confirmatae, ea est ratio, ut me in illam discedere non posse inge- nue confitear, cum ne minimum quidem ullam veri speciem prae se ferat sintque argumenta haud pauca, nec ea contemnenda, quae eam mihi nimis suspectam reddere videantur. Namque sive argu- menta, quae insunt in re ipfa, respiciam, sive testimonia scripto- rum fide maxime dignorum, in alia omnia discedere ac, Romam a viris potissimum nobilitate et prudentia conspicuis ab initio

inhabitatam fuisse, statuere ac judicare facile compellor.

Negari quidem non potest, miram esse in hac re inter scrip- tores, Graecos pariter ac Romanos, dissensionem. Sed salva res est nec mehercule, cur eo nomine vel tenuissimus scrupulus le- genti oboriatur, causa subest! Neque enim scriptores a se admo- dum dissona tradere nec prorsus inter se repugnare et vero facile inter se conciliari et componi adeoque difficultates, ista dissensione motas, tolli facillime posse, alio tempore, in posteriori seilicet

hujus commentatiunculae particula, probare conabimur.

ut, quid de illa sit judicandum, inde praecipi possit:„E7, aA'otra raga 7919 EANS N Is Jew νν ανdx rie Pu⁴‿ ν r6 λεενο 15091 a, a dé, a: rIVBU NW ANNS c, aXN in Tdy er Ta* aνμᷣ εανέ᷑˖· αυ Jνν a ꝓ⁴ν¶ õH—asuα, ISS TOXASH ekn TAaε, s̃ A1„ 9 4ε Jirac, KA XAvTA, A: 2 ď–ε, Ar de rSrg eeU. Jesc'oiuisde e,O 7 g. Et cap. 80. vehemenrius etiam repudiatur et improbatur ista opinio: A5e J* οαν* dn Tr9 Aποροασόάφ⁴eGο9(, TOAXAXGA2 XAi- b&ε Ped σας 1518 Baeagar ar deared ari areSter Ar-

Jeurar AM‿α νν 1ν PA, ενανφꝙππυeo EAAda r aAuſi“ etc.