14

natus fuit, non sine iusta causa deus vocabatur et quidem novus deus, ut oppone- retar diis illis maiorum gentium. Simili ratione apud Aeschylum novorum deorum ge- nus, cui Iupiter adnumeratur, veteri illi deorum progeniei opponitur, velut Prom. v. 149. v401 pd⁴ο olaον⁶,μ⁴ Qιμαμον 0O1,πηοι. V. 437 9εονοσ T0"CO½ 0νςα.

V. 168. Pflugkius librorum scripturam zιν οον euode temere videtur muta- visse in xναμν ⁷.φeοςα, de quo Klotzius ³⁰) laculente disseruit, qui unum idque aptissi- mum poterat adiungere exemplum ex Sophocl. Electra v. 343(Neuius) rαeαᷣ„οα 'μασασ ⁵³⁷). 8

V. 268. Libri manuscripti pariter atque editiones antiquissimae praebent:

3 52 dJeid Jelo, ς πη̈εες Aa*⁵σρμ ν οοσν Ey οοενeig rν νπιετι ϑιιεοαα.

Iam quid signiſicarent verba„ m⁶⁴τ‿μ☚ο μ‿eoæo, nemo adhue intelligere potuit, neque mihi ut ex verbis illis diligenter consideratis sanam depromerem senten- tiam, contigit. Restabat igitur scriptura illa a Plutarcho) recepta, οννό³*ον ιεοα, duam omnes recipere non dubitaverunt, quae tamen mihi nullo modo ab Euripide vi- detur originem traxisse. Duae quidem sunt causae, duibus quominus haec genuina esse Euripidis verba credam impedior, quarum altera in fide scriptoris, qui illa servavit, minus firma, altera in sententia ipsa est posita. Quum enim constet, certe veri si- mile sit, scriptores illos posteriores, ut Plutarchum, locos, quos ex antiquis scriptoribus afferunt, memoriter citavisse, non ita magna ſis locis est tribuenda auctoritas, certe summa circumspicientia est utendum in eis recipiendis. Quapropter si eiusmodi locus aliqua ex parte alienum videtur, respui eum oportet. Iam hic locus a Platarcho alla- tus mea quidem sententia nullo modo recipi debet. Quid enim dicunt senes? O dextra manus, quam cupis hastam arripere, imbecillitate autem desiderium amisisti; quae quam perversa sint, miror esse quemquam quin intelligat. Senes enim teneri se desiderio, simul se amisisse desiderium dicunt, sibique ipse duobus versibus adversantur. Duplici autem via ingredi possumus, ut loco afferamus mede- lam; aut εs in imperfectum mutantes, quo facto senes summo cum dolore ad tem- pus praeteritum respicientes finguntur et haec exsistit sententia: O dextra manus, duam desiderabas,(praeterito illo tempore, quum iuvenis eram) aut ad coniecturam refugientes. Priore via autem statim tamquam in mare procellosnm periculorumque ple- num propellimur.—

Nam imperfecto ενπα⁴‿ειειιι v. 267 pro νσνεινες posito anapaestus exoritur sede quarta, ubi tragicos graecos ab eo abstinuisse neque eum nisi sede prima et quidem plerumque in nominibus propriis admisisse constat 33). Quapropter nihil restat nisi ut coniectura huius loci restituere conemur integritatem. Quid autem, quaeso, propius abesse potest a librorum vestigiis quam riν νπνον νεοœας, id quod in contextum

2

30) Vid. praefat. p. VI. 18

31) cf. Matthiaei Gramm. Gr.§ 466, 2.

32) Plutarchus in libro: Num seni gerenda sit respublica.(Hutten XII. p. 125.) 33) cf. Hermanni Elem. doctr. metr. p. 119. seqd. Freese Metrik. p. 177. sea.

.