26

1

tum aut Domitianum referat, horum autem imperatorum primus legionem IV Flaviam conformaverit(Becker-Marquardt antiqq. Rom. 3. 2 p. 355 not. 21), aptior annus, quo cohors illa instituta sit, excogitari nequit. Neque enim Joseph. 5. 11. 3 huc per- tinet, ubi Epiphanes Antiochus, Commagenorum regis filius, Tito Hierosolyma ob- sidenti aαmνοκνν α dous re dnltras ougrovs Te d Qέσι αἀμτeν orρο Mawrsddνν a‿αοννμμενον, dαee deras urdον⁸ς, d2eQν unε driναdνs, 10" Mauεdονυνν 196 ν ν dn2αςμαᷣ νονει τεᷣ eœ eneseᷣeνovs.. Nam haec manus propter nimium ducis fervorem fere periit( ⁴μερααrωα ⁶‿‿‿μντ uverεν Qπαdχe a n* 64νον Jo- seph. ibid.), ceteri autem milites si in exercitu Romano mansissent, non a Flavio, sed ab Antiocho denominati essent, velut legio XXII Dejotariana appellabatur(Mar- quardt I. comm. p. 352. not. 2). Quodsi a. 72 p. Chr. cohors prima Flavia instituta est, quodam certe modo tempora, quibus Jupp. Dol. cultus sit, circumscribere possu- mus. Nam neque ultra Flaviorum aetatem ulla inscriptio, quae Dolichenum comme- moret, recedit, neque ante Constantinum coli deus desut, siquidem Curiosum, quod regionum fines praecipuis aedificiis designans Dolicheni quoque templum commemo- rat, illo sub imperatore conscriptum est.(Becker antiqq. Rom. tom. 1. p. 709.)

Gujus generis deus fuerit, ex ea imprimis imagine apparet, cujus Marini atti dei fratelli Arvali II. p. 539 mentionem facit. Inscriptio est Caesenae reperta:„I. O. M. D.“ Vir radiatus stans supra taurum.„L. Aurelius Valerius sacerdos“ Ecce Sol. Hunc quoque, quum Belus apud Syros et deus summus, et Sol esset, exteri, quibus diversi dii illi videbantur, a Sole distinxerunt, velut in pyramide aenea, Heddernhe- mii a. 1841 reperta et lineis adumbrata a Braunio, Solis caput radiis coronatum su- pra Jovem Dolichenum effingitur. Tanta igitur quum inter Joves Dolichenum et Stra- toniceensem et Solem Heliopolitanum similitudo intercedat, oracula quoque similia fuisse putes: quamquam, Hierapoli Syriae urbe quum signis Juppiter res futuras pate- fecerit, haec Dolicheni quoque divinatio fuisse videri potest.

DE JOVE MARNA GAZAEORUM.

In iisdem finibus Marnas deus colebatur. Steph. Byz. Tasa.. 2ο οννοο de rνres und Aeòs erruνsxe.. Fa2i de eal Méroa, dre Mwe.. eε srou rœæuvντ exᷣdeoerõ bes al 10 10⁰ Kouraον dids n.αο mαιτος εlνασ, bν να ν αμς ε&εαονν davd, 60 χ‚· vGε ν KOyræyevij. Hinc colligere licet, Mar- nam urbis deum tutelarem fuisse; nomen autem apud genies Semiticas dominum signi- ſicat, ut Marna apud Hebraeos. Cujus dei religionem et divinationem etiam quarto post Chr. saeculo Gazae floruisse a Marco Diacono discimus, qui Porphyrii prae- ceptoris vitam narravit, Thessaloniceensis, Gazaeorum episcopi, nati circa a. 353, mor- tui fere a. 421. IIle igitur in actis sanctorum, tomo V, mensis Februarii tertio ad d. ante Cal. Mart. IV p. 655. f. cap. 9.§. 64 ed. Bolland. rell. Gazae fuisse tradit Marnion, quod dicebant esse Cretagenis(cod. a Critae generis) Joois: quod existi- mabant esse gloriosius omnibus templis, quae sunt ubiguæ. Cap. 3.§. 19 p. 648. d: Accidit autem ut illo anno esset siccitas et deſectus pluoiae. Cises oero omnes id adseribebant ingressui beali Porphyri, dicentes: Nobis res ponsum dedit Marna, fore ut Porphyrius esset auctor malorum eivwitatt.. Dicebant enim Marnam esse dominum imbrium: Marnam oero dicunt esse Jovem.§. 27. Clau- sit tandem Imperator a Porphyrio rogatus cetera templa, Marmae vero simulacrum sivit latenter consuli, pro eo plurimis acceplis pecunius. Rursus autem faciebant ut solebant idolatriae nefaria.

De hujus igitur dei natura et divinatione ex reliqua, quam commemoravimus, istarum gentium religione conjectura patet. 1