27

DE JARIBOLO.

Non Sol Palmyrae, sed deus Lunus oracula edidit. Hic enim Jaribolus est, Palmyrenorum deus tutelaris(inscr. gr. 4502) Anno 242 autem Julium Aure- lium Zenobium,„qui etiam Zabdilas,“ Malchi f. Malchi n. Nassumi pronepotem, inscr. 4483 tradit uεντννννρ vnò εα Iaοέω‿³ον xdœ* und Jouddous(eldornou) 10 dEoZordrou ndozous rou ie 00 αασειιεονντłνσα—β παάeη⁵³ ₰⁴ρ⁴ος, 10 Teluncrper ree- ur*js„dooν. Quem tuulum Franz. ex Jariboli oraculo homini a Palmyrenorum magi- stratu summo patriaque ipsa dedicatum esse censet.

DE DEO LUNO NEOCAESAREENSIUN.

Idem deus Lunus summa religione Neocaesareae colebatur. Quod Ponti Pole- moniaci caput ex Cabiris a Pompejo Diopolim, a Pythodoride regina Xe,ασσ τν Strabo 12. 1. 31, p. 557, a Nerone a. 64, quum illa terra provincia Romana fieret, Neocaesaream Mannert. geogr. ant. VI. 2 p. 473 probat esse nominatam. De Cabiris autem Strabo I. sign. ait: Tegrer dε τœ dενν bνν. Slp̈ννο νααάαονμμᷣ᷑ νον, μ Aurbiaeν 2αdmτον, ²o⁴ous 12οςοαονε εέονοων nad Tgex ieα, ¹ ieαυe „os del*ανριοατα Erιανοωσπ᷑☛| ϑοα‿ ⁵αάαοσαες τ ⁰εεν εοντο ourtos ets dνεν⁴ολν, dure 10 Sdεα⁴αν*ααομενν νν ονυον αάνηνεꝙꝓσνννκ+ννν eeν u Mjva Sagrdzow Sure de α 1ονιτο t*ε oe⁴⁴ν⁸ ε teον,(iia enim explicat, quia luna Graecis feminina erat,) αᷣ⁴αmομνα 1 έ di xνots zu 1 έν£‿d puyi, r ‧e roi NIpvòs eν 1τρ¶mGμννασρ νm⁊᷑‿α το τον ᷣοω‿ 10 908 1 Arrεοeνε mπeς IILoα: œeν 2œl 1⁶ εν τ* 2⁴ρ ννντεονέeνν Caracalla guum.. Carras Luni dei gratia venisset.. interemptus est.. Sciendum doctissimis quibusque id me- moriae traditum, atque ita nunc quogue a Carrenis praecipue haberi, ut qui Lu- nam.. marem deum esse erediderit, is dominetur uxori, negue ullas muliehres patiatur insidias. Unde quamois Graeci oel Aegypti eo genere, quo ſeminam hominem, eliam Lunam deam dicant, mystice lamen deum dicunt. Spartian. Carac. 6 sq.— Neocaesareae igitur Gregorias Maguus s. Thaumaturgus, cujus vitam Gregorius Nyssenus narravit(ed. Paris. 1638 forma max. tom. 3), natus est(p. 537. d),

ai Alexandriae et Caesareae Origenis, Pamphili f., erat discipulus, a quo circa an- num 239 discessit, et a. 268(Euseb. eccl. hist. 7. 28) concilio Antiocheno interfuit. Caesarea in patriam redux(Greg. Nyss. 5148. b) dενρνσsεενο⁸ 1„ 2 1¹je&oρœνed enl vij 64ν 606„, contεοσ νατααμαοννσ— α Ʒι⁹ςμοι Beuεοτεινο we᷑roros. „08(ερο τοινσς μνκ εεα ε⁴υν 6πhόέισ uν‿⁶. 1⁰ 96 ieον exerro 1⁶ν ene

0 1)v, 2 6 res œαleπνρ⁴ 1 Oεοαmννκνουνεεννέ dααιαμνν 6aαωιτα⁴αις 107Gα „⁴νκ ς εέꝓιειο, uAνταιν⸗ς τιο 79 1 ομ̈●σεας naν ασιπνενεένοναααμε νε. Gregorius quum Christum nominans et crucis formam describens templum lustrasset, nocte precibus hymnisque transacta sub primam lucem abiit.(d) T⁵ 2 eaν‿ᷣεον „ατ⁶ 1⁶eτ ⁶̈ο⁶οων* ruν noοseσονοε Oepœneiar rors dertudd, eenr ene-

aνειντια †φέν νις τα μανεα 5 8 4„ gord zaradettu 16„ 94 r⁴m◻όαμνοοιος 120* eαœ Ʒυο⁵εᷣ᷑ ⁷̈υμνμ νοων εέπιενενν dα roνεαννv νἀςιν εεςοοππꝛ⁶εσασιι σ ναάφ ⁵2αωιννεα Quum frustra hoc ſecisset, Grego- rium persecutus minisque adigens ut divinationem restitueret, ille, ut veri dei po- tentiam ostenderet p. 549 c. dicitur aοννεσ r4 1 32Aou, lu ud B9ℳTu, val Jodvxe oto 1*νέκᷣναεμν aοοιτιαμνιπν Fne e enreei ücet,cen eeeen

.„„ 92 192 voduuœrk en e⁵‿rije rijo 44⁴εεας τανντακ„Tος τ ‿erark. Senreh, iagaeA 83 76 veεα˙ςρο dnadednae 16 μ 23, SeRaa2. etr„ο⁸- ayœxyονα ds aejders guros veooes nal d uμduuxtt, aKA⁴εν ,ε⁴εκεν iree ddνρά 10 961⁵.. Itaque divino visu ibi oracula vel lerlo sacculo dabautur. Dieen Luni dei in templo hoc factum esse censeam, illad primuam me movet, quod eidem

4-

„ 2.„** &,œrονα⁶εοες τ⁶ εμνꝙτμαι did 1ν„

[QVBVBiihiißIßVihhhhhhrrr