21

. 2 22— rſecto conjeceram dνμςνρεμκνιηο ab νμρτm, ut alias eowdrre usurpatur. Li. hen er tamen Aug. auckio, ui mecum communicayit, se dugeeutno conjicere, accedo, quamquam omerus quidem ante hoc verbi trrrue perfectum(μιυ⁷ Il. 4. 432; 15. 308; 20. 381; 0d. 15 Pen) 222. 121 7 ir! 2. 1 1 ¹ 1 ⸗ praepositionis vocalem non elisit, velut waratttesrus dixit Od. 18. 351 et saepe rιαμιαμάινοε.

Apollinis Ptoi fuit oraculum Acraephiae, Beotorum urbe, a Pindaro cele- bratum Parthen. fr. 9 Boeckh.— Vaticinabatur verbis, velut Herodotus 8. 135 Myi Mardonii legato, narrat 10„ nεμασηννν.ορ⁴ ρφρ αααοσmσ Tοαν.. 10„ d4* Mor qdνnν KAν νν„A⁴⁴αοσ 2οer. Post illud lamen tempus aliquamdiu silebat. paus. 9. 23. 3: 6 rijs AAeεν⁴οον να Haxedö erœretas. uα‿eννταον „„ ντ⁴⁶⁴ eενέ. Ibi Caracalla demum entreAer ras dναees xul a 1ou᷑ αα uœvrrete, et ludos cum coenis sollemnibus restituit(inscr. gr. 1625 Boeckh).

Seleuciae Apollo Sarpedonius Aureliani actate edebat oracula. Xeeu- veεα, 6dεs nl Kaderte, ra‿gete eομικν. Steph. Byz. Ibi ab Apolline Sarpe- donio Alexandro Balanti, Syrorum regi oraculum, quadeᷣaosναe 10„ 16νπ ται εέτακ „d⁴νταα τν ςνισσασον, contigisse Diodorus in libr. 32 narrat ap. Phot. bibl. 377 Bekk., et secundum L)iodorum Zosimus I. 57. Addidit autem ibidem Zosimus: f Aeu- xla rI aœd Kiduir ndAνοε εα̈νꝙε⁴eρυντο, 2αlos ν, Ba⁵ortou, al ν roue 79„ννον... Tots IIaædαννεννς ϑ ⁷ρονιμε οs.&t*ανειεροναοαα τν ιι 4ας ππνάαμονιαν oνοενà σϑ‿εες oi‿τοος 4

Fars uν μεᷣ⁴ανωmν Ʒdncxriuοres ou‿⁴μοι ⸗υ‿⁶ορes,

qurds dννeoeē 69 xν⁶έοο αἀαe,ννντοʒς. TIoννάηναιι dε ισHενε τoον duνννά̈ᷣ᷑eτo vœrd IHaduννα οtpœætetas, e ε△ ννεέ⁴eε

KHxνοο 1ονμυοσσQ(epν νον pdνwνm(Scil. τ

010 04A4oer ral dε ροοαασοανα νν. De versu Hesiodeo fr. 69(fr. 217. Goettling. ed. 2), quod Aureliano oraculum datum esse feratur, ad oracula sortium dicam.

Ad tertium post Chr. saeculum, certe non ultra secundum etiam ille videri

potest pertinere„T*οωςσ(dod⁶ls) Obꝶοπάη ν Poueνν 16 1,B04 6 ν„ εαη 1⁰0 400d euigen, in Anthol. Pal. 14. 72: dr der dndg as dναιρνõm³d⁷˙⁷ςεμον õsic Huschke anal crit. p. 295 Pro dοιμκ 6w ł(ů erd‿r, Auαesς drrαι doσεννm⁸ J„ανμαα vvxr de, Adunee dαmπ RmQϋↄ⁸ veo os Hoyeersi. 4. rdr νωων οπανσ πνασς d⁴οemνέτονα ι naο mαάerd dra, OrαωνõOo—Lrra 9ε⁴ορνρ εαα ν dε ρos õyijs e⁴dou, wal 10„ u⁴νν εοωω εν‿νμαο ντς JeE&ννν εν νασν εeεέαα 4αν d'εnl æαiνε 0111εασεέ. Zeloεοde Ieειυνπακοeē trdrεενε 11 ⁴ν àαςς 1Gσσνκνμ ⁴εέεεερν νντeνεeeνοες Ho. 00ναꝙQν οηνυεέι. Zöra d' donsroν„d⅜òs öuονs alνιεοεοννντε νπηυνςο ιμ⁸⁶εεεοοα ijreuorijae 1 1otor d ⁶εl ⁶ερνωνõJ0mUic scripsi Pro 9α O9ονν u οodreον αἀεςεeεν 0u ατο⁴ε 1⁴ιηι⁴ιυσι αeννοες oνœνeννes.— Ut hoc oraculum ad illud tempus referamus, quum vocabula suadent, velut l⁴⁶ειαι ap. Ps. Orph. demum hymn. 72. 2 ct Julianum Aegyplium Anitb. Pal. 7. 585 legitur, ijyeuoveus ap. Oppianum, Ps. Orpheum, similes, tum superstitio a diis ad elementa transfugiens, qualis illa potissimum aetale ex oriente ad Graecos Romanosque transitt. Etiam valtus ad solem orientem convertendus Asiaticae caerimoniae philosophiaeque

nos monent. Et Rutini nomen etsi P. Cornelius Rufinus annis ab u. c. 464 et 477

— ͤ——Bö—