20

ul‿ oννναεν ο⁴εαμ³⁶⁴de Arpurdrn 5. 1εᷣ ee)roeᷣ axi,det p„ανσσς, 1e eœ uzre„6ουνꝙ HHaujν Auν oloe na Ougaron vles 6Onjoαeoν o Käeαᷣενοs ντοα Ieναηναιν mνᷣς dν⁹ι)0⁸ οτερο* ντννν Tεατ⁶ένμνεκνοω tαᷣ, ur, G1⁸„.α)οαέρα 2νσε*) 10. ab νdᷣενέ̈ος duεν⁴eοασ ν⁴ďμα)ꝛ) 6α(ρ⁸ο), 3 1qJN⁰μfjgον n dꝓνάχαe&ν(οοd„e vνισσ Aiavxidzs 2xs. 10 dεέαμφ e,ν&ρQw ν Ʒερτασ vl&ε, 0 ⁴οαμα sε, 9εα μ⁶ς ννρ 6()oo, rsrᷣœeρd ν deun‿ρεᷣ ναᷣ&g() rijgaæs ancxvras, 15. 5G G0 Ʒααχ̈έέ ruνροel TAauεν⁶νιρο iον, œ nεννας deανdεοαναεέ*ς jyeuoree öndgoct: 16ν ν μνννᷣ KOον⁶⁴ dεeφ lœ 9*Hιρρασ ν 1,&rερ Qρνινρμ 9●υνvννρς Tↄeoyereruvy, 1„O oxdαde a⁴³dν, dude Ttεsor vie,(uεναν⁷ 20.&nιαmιν˙κραφdemνκνιιν εdςᷣ uασ 1/1 ει⁴ ⁷Ʒαωόμαιν, Iaælddde ud dros dεαᷣrovos dcuyos aνον dalοres, Hεeνο ϑς εος‿ d, al Ad Bdære doατσε, ρ mεππάαάααs KXOOG‿ννι⁶οο νμκα⁴eέοο. raæυον‿νομπOνιμάα 6erovres noreruoeere dara, 25. j⁹εοoJmu⁴εοο A‿[ρρμμμ εν 6m6⁶&)re, 1 οωꝙ̈νρ ερ νοςισν TM‿τινκιρρ(u)oεε(εέρ 6xαςσιν Oεeφννεκο 2οωπσοο a dοασσἀων,(t¶ο ̈ν

lεεε(³)s mAoννν ες τe᷑⁷*don) ,νeναά νπν

x6mρο 190„εντ.8... 9...

Cetera desunt. Boeckh: Secundus Pergamenorum neocoratus quum sut, Antonino Pio incipiat, tertius sub Caracalla(Eckhel. doctr. num. 2, p. 472), in hoc intervallum incidit in- scriptio. Explicationis causa quae maxime necessaria sunt ex Boeckhii Welckerique doctrinae the- sauris depromo, pauca ipse adjiciens. V. I. Dativus T„μαν a Qαν v. 10 pendet, sed„έeνm Aorraty, hvid, IIainoweo a z son. Grynus Eurypyli Telephidae f. esse dicebatur, auctoré Eupho- rione Chalc. in postremo Chiliadum libro(fr. 46 Mein.) ap. Serv. ad V. Buc. 6. 72.— Pergameni Tele- phidae credebanfur. Strab. 13. 1. 69. p. 615. Paus 1. 4. 6. Ael. Aristid. or. I. p. 520 Jebb. Anth. Planud. in Jacobsii ed. anth. Palat. tom. 2, p. 651.— De Aesculapii, Apollinis ex Cor eus⸗ filii templo Per- zameno complura dabimus, ubi oracula incubantibus data tractabimus. Bacchi templum Pergamenum a Gass. Dione 41. 61 p. 300 R. et inscr. 3543 commemoratur. Et hos et Jovem et Minervam ibi cultos esse nummi probant.

V. 2. risosc novum voc. ex impf. rleoron formatum. Novae ſormae etiam 0dετ*ουνν, biennis, v. 22 et gνενννμ ũro Ʒροε v. 24 et, nisi haec corrupta, ugeuutnoe Pro*uνοαμαeνο v. 35.— Einioeν pro inτνιι v. 6 et Tbeeroykv. v. 18 et deανρε ναι v. 14 scriptura tantum differunt ex noto librariorum errore.— Recte suppletur. ivsoos inde ab Hom. II. 6. 132. 135., Od. 24. 74 fre- quenter scribitur. Cf. Lob. Agl. 286.

V. 7. αe οsoz, Telephidis.— Cabiri Pergamenorum fuerunt dii antiquissimi. Aristid. anegyr. in fontem Pergamenum fr. ed. Maj. scriptt. vett. nov. coll. I. p. 41. Sacra fuerat Cabiris Uargdhe. norum regio. Paus. 1. 4. 6.

V. S. Heoyauin daos, ro Hegyauo» correxit Weleber coll Strab. 13. 623.— V. 10. Lapis NAAXA. Corr. Boeckh. coll. Plat. Tim. p. 75 e. Cf. etiam Phaedr. P. 235. c.— Daty respon- deam, eloquar(vaticinium), ne diu Pergameni pestilentia opprimantur.— V. II. Lapis O.—.— pro 6⁵οιτο Franz. roνοαro coll. Jacobs. in Anthol. tom. 2. part. 2 p. 231.— V. 12. Aeide dicuntur Per- Sameni, quia Pergamus Neoptolemi ex Andromache f. esse ferebalur. Paus. 1. I1. I. Serv. l. comm. — 70 pron. relat. est.— V. 13. niεε, Aesculapio.— Boeckh. 9εμ⁴άο⁶ο˙ο mavult, quia Dorica dialectus ab hoc carmine aliena sit. Lapis pyera sine apostropho, ut v. 10 s dro., v. 20 aiα xσi, v. 25„la- uε⁶εασ α(̈ρ., v. 28 alrtsrs ⁴s.— 0εαιε³οο d⁶ φmOχγRJyꝙο architheorus dicitur ad Apollinem missus. — Teouioeren v. 20 imperativus est, unde aræ accusativus pendet; locutio poötica pro uα ⁴ε poœ diνεr.— V. 22 4eatzQ, i. e. itidem Baccho et itidem Aesculapio.— Versu 24 novum incipit Prsecehtum: dum igitur, ut imperavi, femora taurina immolatis, pPraeparate simul epulas. V. 26 in apide iota subscr. deest. Eo' z. 2., in quaque horum sollemnium parte, sive in singulis epulis.—