Aufsatz 
De ultima oraculorum aetate / G. Wolff
Entstehung
Einzelbild herunterladen

19

ld. 10. 33. 5 Amphieleae prope Delphos Aνια deεροe 5x in fani adyto. féyerae und ur Auqαναεεν dreν ε οον ε νευιν ονo u Sondor za‿eoννα... n96 Gàαισφννε έ ο eeνςᷣ ddre(ul Apollnis Clarü et Ptoi)- 7⁰ ενq ouν deoud⁴νιονε. Eundem deum incubantibus mederi narrat. Sed verbis Dionvsius in Thracia quoque oracula edebat(Paus. 9. 30. 5) ap. Satras(He- rodot. 7. 111), ap. Ligureos(Aristot, in theologumenis ap. Macrob. sat. 1. 18), prope Pangacum s. Haemum montes(schol. Eur. Hec. 1243 Matth.). Ap. Lucian. bis accus. 1 Juppiter Apollinem deplorat, cui divinandi causa Delphos, in insulam Delum, Mile- Colophonem sit currendum, zaurεν ες᷑ 2aαeνιον μέ̈αα‿νεκνν, inquit. Itaque

ataris quoque, Lyciae urbe, quae a Xantbi fl. ore sexaginta stadiis solem orientem versus distat, tunc oracula edi solita esse significat. Atque Maximus Tyrius sophista, diss. 26 init. interrogat:z nore d⁴ν ⁴ν ϑα̈ναemεκέε(Socrati fuisse Jxινονν uα‿νταιόν υυνάακ̈ν 10 ruνν deAoενν νι, Gendeν ë⁶ςρα 6 dadννι fiwr er dueοs, Tord dν᷑ KAdoν löxor der SAr 9% Boαν έά louν νιν 100ονε ιασeν ας αιμακεαει ι méõ⸗æcjore 6οναμ ouꝑperouν᷑erous, a οu αeρέ⁴α bνονν μ[ραραηνπναυα t1 mO0͗: NMaprdοeroναs, dAν d⁴νο⁸ T0νονάσeνςοννννναςα ᷣα ιἀ⁶α*α ⁵᷑μ̈μοαᷣ᷑ II deτειμυν ⁴μνμαμαντεν επνειειουο enl 1νιυοGvV 6uαααιιαασμ⁴ιε⏑ν JXm.ἀeoo eνμααα̈ 2ναιμdeᷣr O d έω lorce (Clari) dnορτ ³eν ex ,Tν αuοd νοο rb mπνν μσυᷣντενας εεα ε za- uœ‿ενακε*ε αvνπτdmνο⁴es&ν ‿ᷣ⁴ννν dενœerννes dονν, αeνο εέetν, s 6 Oe- 2ρτιν 41‿νs(itaque boc ſama potius incerta quam sua experienlia didicerat), O⁶⁴ντeε 7νιρςdονσν Er Tορνεον ναικᷣ ννmνꝙm zll ναςν oνo uœσνπνιναέ☛αεeνρεεισι er Hoα‿*jαοs Thnenfan l le,Sddecaeν nddee d dedueeros ouypereα 16 dα,αμονε..&48 derar., α 1⁴α uαιe σ⁴³⁶ιεω‿ν, τ⁴ἀ ς̈ μἀeιαας νεαιαιν αιι⁶ις dnoqνυνG⸗ dypedos. Hr dx nou s Iiαεᷣ.. 29¹ A11. Aogror za- 20u1, v, uaαντεοeνv☛πιον.q. El d ανντα a2 oneg eort, ral αν σν SerA παάOy, 1 αχ‿τ⁴ εένταάιαά‧y, 16ν ϑ e¶ν d⁵ εᷣꝓνμι‿⁴εεαινεαα ε nel α⁵d deᷣœpnetas e aαu oεαινj. dανπιμαηαe εε εαμνůͦν eudele jpae- rar drond 1e v*εα εεν τεαmοπννουν⁸⁷‿ε dερσρο ντυ τενν dadd i iorer 1 ο˙ς‿ ι τμ εςειασιν εέμπdοτοs ulαeẽενοεμνννε au dαουιααςι σ³ιιμι⁴αεει⁶ε eu uuαeνα ⁷ρμνα,*α οοdeεe ος ε Totum hunc locum descripsi, dula et ad plura oracula pertinet, et quae tunc duraverint luculenter docet. Nam Averni lacus ugouxrreo periisse tradit, Dodonaeae divinationis condicionem secundum Homeri et indigenarum narrationes exponit, cetera oracula nondum obmutuisse affirmat.

Quid vero, quod vel Servii aetate, saeculo quarto medio, Pataraeorum oracu- lorum videri potest floruisse? Ille enim ad Verg. Aen. 4. 143 ait:Nam constat Ipollinem sex mensibus hiemis apud Pataram, Lyciae cioitalem, dare responsa, unde Patareus Apollo dicitur, et sex aeslivis apud Delum. Atqui ne ad sua tempora hoc referremus, ipse consuluit ad v. 377: n hufjus aulem ILyciae regione Patara,(fort. adj. ubi) sacer olim lucus Apollini fuit, ubi Apollo responsa dedit, unde etiam Patareus appellalus est. Itaque quod ad 143 praesenti tem- pore utens enuntiavit, id ex poëta demum repetierat..

Grynium Apollinis templo oraculoque ornatum inter Myrinam septentriones versus(Parthen. ap. Steph. Byz. s. T9νν⁹m) et Elaeam(Strab. 13. 3. 5, p. 622) situm erat. Multa de hoc oraculo collegerunt interpp. Strabonis et Meineke onal. Alex. P. 78 sdd. Eo Welckerus syll. ep. Gr. ed. 2 p. 229 sqd. referendum esse probat oraculum Pergamenis de pestilentia datum, et publice ab üs fori templorumque co- lumnis incisum. Hacc corporis ab acad. Boruss. editi inscriptio est 3538:

Taερ⁴ας o? Ziel naton KOονέο Sοι eE d⁴αασινετειεοιτ⁴εμμε νο 2εννινμανεεναα αάxν vaæioudeν Lirds Hαιαιαιααα⁴demωο vνει⁴ιm