15

Sed aequo diutius ista nos morata sunt. Ad certiora festino. Dio igitur Chry- sostomus ita or. 32, p. 659 dicit ad Alexandrinos: α 1⁶ντο(Apollinis oraculum) jwir us ntorerr 7 ⁴ασά udτ uεν αινμαέισι τ⁶ι dαναυοων(non Apollo, sed omnino id quod divinum est), 42⁴ςτα ⁴‿ ναπτ εεαννοα r αou doeuer al udron od ναν εέ̈dore„jueber ded ε᷑ ZLO»ον νάα ³έιιεον lore dνυπάντs ‿1μ᷑os qijuas(oracula, sacrificiis in templo factis ab ho- minis, in quem quis primum inciderit, sermonibus petita) 2 ναε(in Aegypto) e Mæuggε οeſοoν dμ... 0 dd duregos εds, oluuœ, re⁴edενοο ν e ακƷd d*εας n urrd ι⁶1(cum labore vestro et opera) Bouderae peaer, ou' ε 4ʃ- vν m 1 μιμαυάααν

. 79 Aaααιννυον 6 dεατενοο eεε non potest referri nisi ad Serapidem. Nam ddyunrlots teνᷣ Va,νdοs enuᷣœerkoreror u⁴r dortr aeᷣeν⁴ᷣερ̈εᷣνον dᷣοναταoν d εν Leugee(Paus. I. 18. 4): Memphidis autem Apidi Dio Alexandrinorum deum opponit. Et Suidas s. Serapi f. v. ait:(Xaοmνι⁴οε)„ας νν Hesdrdu exτʃ ndεμιμέηνννιν ł—cl ndeνν μάαααςσs, et Herodianus 4. 8. 16: Caracalla én?*ν HAesd-

ν Ʒεα⁴e:o studens h Gε eᷣνορσ ι ταmιι σςπ⁵ουναι dαςειεις quem Serapidis oraculo usum esse Cass. Dio 77. 15 tradit. Sane quidem eliam Ca- nopitarum fanum et oraculum Serapidis illustrissimum fuit: sed sit de hoc potius quam de Alexandrino cogitandum.— perinde est, siqmidem Canopus Alexandria cen- tum modo et viginti stadiis distabat, neque propius Didymaeum Mileto aberat, quod mihilo secius Milesiorum appellabatur oraculum. 8

Quodsi Serapidem Dio intelligit, somnia hujus dei distinxit et Toνοννe, sic enim quum alias oracula verbis edita appellantur, tum vocabulo 6*uμαoνeν haec hoc ipso loco luculenter significantur. Neque ceteri auctores discrepant. Tertullianus certe, in commentationis de anima capite 46 omnia fere oracula somniis vaticinantia enu- merans, Serapidis oraculum omisit, nimirum quia non somniis solum, sed etiam verbis res futuras patefaciebat. Hujus generis vaticinationes quaerentibus nullius usus est Pseudo-Callisthenes, qui 1. 3 ait: 6 ϑ τ adur roν αμᷣννœem&☛ν⁴oον 9εας ααιτιν ⁴εν uενοο ε⁷μυμμρ iοναηιοε(Aegypliis sub Nectauebone, rege ultimo) einν oi (sic recte cod. C pro odbros):—guye Baodeds ijger nddeν εν teνννπνν b,-

29xG, dA4d vedĩνων,a! rods ενοοος νυμαυν Sic cod. B recte pro α‿αν INeeo vordsse...„H⁴ᷣ†ουνε 1e ⁶⁷σέ̈ auo„νουυπν en τνν doεαeν rον αμeειινο Newrνε. At iste quidem non historias, sed ſabulas ei inventa prodit. Utrum Caracalla, quem supra commemoravi, somhia an verba petierit non liquet; quem de rebus sollicitum Cass. Dio 77. 15, p. 1301 sq. B. Aesculapio(Pergami). Serapidi, Apol- lini Granno sacra fecisse et dona tulisse narrat. Herodiano auctore 4. 8. 16. Cara- calla ènl ri daeεdeιςσευνυεοτεdeo. nꝓραονι μι n001e,„O 00 Te,... 16 9ε¶ Qᷣℛαιm◻μρσέια, ⁶e&εεενσ οέουνιιν εέeεαινμετιε. Conopico Serapidis templo hoc faclum esse multis Wyttenb. docet in Eunap. p. 147— 150.

Sed duos dei hexametros Piccolos edidit suppl. ad anthol. gr.(Paris. 1853 ch. 8“) p. 189 ex cod. Flor. bibl. Laur. 37 plut. 32: AaMοσιιος ⁷ο⁴εμs:„ Inde 4d⁴eτσεέάαα οαι⁴ς ροeν aοevos aν⁶ορσ

*„ 8„ 1

⸗ 7 aiς οννσρυ⅚ ονuďα⁴àεᷣννυναν, εέ᷑ ο 0*αεέκ‿⁴ν εοστσα.

Codex Qortæedor. Fort. a poëta novum voc-. pονονεοεέκον ad adjectivi Deoοreds sumilitudinem formatum esse A. Nauck comjicit. Infinitivus pro imperativo oraculorum est proprius. Recentem poëtam vel eeudes prodit, quae a Christianae demum ecclesiae scriptoribus usurpatur. Quominus tamen a Christiano hoc oraculum ex- cogitatum esse putem, aliud me simillimum impedit, quod ihidem legitur-