16

Anöaos TO*αs Tu‿‿eeνεᷣ ρ⁴οοmρσ, bd,*α loς„ερᷣœemπce. 71 7 7 Molgas iAdoxons dνο⁵œe(cod. να⁴ς), Aardvene ane: 7— 1 τοε α'ο μ⁶ιmοο d τ M⁴εας μεϊdeνεd. Qui hoc conscripsit, plures deos colebat. Ad eundem Timaenetum, ignotum homi- nem, ibidem oraculum duobus distichis compositum inscribitur:

Xeοανσ³⁶ 7*ινκ Tiu‿erer. Ayuds Zeiναs ree al vonur enl„aortar Aa 84εα0, 1 0ειρ ⁸, ⁴⁴ 76 ανόάα̈m–ς. Aozer„αν οινοοοασςα æls"0⁴ατοs de⁶ρσ d αœααον 000&e έασς ⁴2ος 2eννμαoeν νᷣeνs. Hoc oraculum non in templo editum, sed a philosopho aliquo fictum esse alio loco demonstrabo. Ita tamen et praccedens eidem homini inscriptum et primum, quia alteri seutentia est simillimum, in suspicionem vocantur. Atque haud scio an philo- sophi mathematicive manum prodat etiam T9¹αμας ιονε eν 1ν Ʒμᷣραeσ⁶dos 1 Qμωόs drvn⁷uεᷣdreν 2οeere aœl reαμέεναᷣ ν εν.

Mi, uεμeρ⁵ρνGσσσάσνσ μά ⁶έονς μάe⁶eν, Séve, d5,νᷣ ς αμειμο, jνᷣ αm⁷ ειφιιςσςαι οs.

(Authol. Pal. 14. 70.) Ubi uαeρφ, ut dittographia ortum, ejiciens scripserim: 1 αμ 9aν dαν, ⁴μ.A. Nauck practerea 1 pro jjv conjicit.

Illud quoque oraculum, quod Macrob. Sat. I. 20 extr. affert, philosophum red- olet doctrinae sacrae orientalis gnarum:„Serapis, quem Aegyplii deum maximum prodiderunt, oralus a Nicocreonte Cypriorum rege, quis deorum habereltur, his vwersibus sollicitam religionem regis instruxil:

Eiud ες τ⁶εdε μαεν, o6„.

Ouᷣdeνυο υινυοο xε.ραα2,„αHνντ dε dαdeoα,

vᷣ ενμοια μde eiοα, 1 ϑιι εκναάνέμς εενιαᷣ

6uαμααα rεæ τιναπάνν 2ααιυνν σ‿ͥos 1ε⁴εο. Eir his apparel, Serapis et solis unam et indioiduam esse naturam.“ De hoc oraculo Lob. Agl. 913:„O/pheo,“ inquit,„similior certiorgue hylozoismi, ut vocant, auctor Serapis...“ Cf. fr. Orphei ap. Lob. p. 912:

1 b dO 1ο repαez uν idete aœxl xd snc

0 αemνο ααφννα...

6uειραια᷑ ³α2α᷑s ε xαl α τ⁶υοασα οαεκανν. Et paene aequali similitudine Plut, de fac. lun. cap. 15 utitur allatus a Lob. Adde Euseb. praep ev. p. 100 c. Vig.

Haec igitur omnia, quamquam in templis Serapidis edita essernon arbitror, tamen opinionem fuisse ostendunt imperatorum Romanorum aetate communem, etiam verbis deum illum vaticinari. Sed quum ex his de tempore nihil possit colligi, op- lime convenit, quod inscr. Boeckhii 2717, Stratoniceae, Cariae urbis, in Serapeo re- perta docet, sub Valeriano sive Gallieno Stratoniceenses a Serapide jussos esse ora- culum a Jove Panemerio petere. De qua inscr. plura in§. II dicam.

Sub Theodosio demum Serapidis oraculum Alexandrinum prorsus exstinctum esse tum a Suida discimus s. Sarapi init.: Tourou(Xaναmφάια⁴ms)& AAesxrdoetς u Ae Oe6⁴*ρραοο ι α(˙ιενενς τ ⁸dœνον, nt Geο‿οοουντο ueydAov, tum a Rufino, eccl. hist. 11. 33, qui sunul templi magnificentiam ct praestigias ita describit, ut lectu sit dignissimus.