13

dei 2. 14 ad semideos retulerit. Certe non nominatur nisi a recentioribus illo sae- culo scriptoribus.

Finxit oraculum Clarium Xenophon Ephesius Ephesiac. 1. 6.

Sciens omisi nummos, quia a Apollinis magis cultum quam oraculum perti- nent. Congessit Spanhem. ad Callim. hymn. in Apoll. v. 70 hos: Neronis cum Me- letis, Smyrnacorum fluvii, effigie et i itteris f Xa 2u 3 22 yrnacor. gie et iuscr. litteris majusculis facka KAνοσ Zuugr. enl Eouoycvous: Trajani cum imagine Apollinis sedentis et Dianae Ephesiae et c 4 3.„— 4— 2„ 8. 1s 4 iuscr. KAeνρ Kologordor: Claudii Callisti Colophoniorum praetoris cum Apolline sedente et inscr.: postremo eorumdem Colophoniorum sub Gordiano et Volusiano c. imagine KAMHoςνitem sedentis.

§. 6. DODONAEA ORACULA,

ge mihi innotuerunt, ultima quarti ante Chr. suut saeculi: unum Atheniensibus atum, dum Alexander M. in Asia versatur, ut Dionae statuam Dodonae exvornarent (Hyperid. pro Euxenippo col. 35), alterum ante annum 326 Alexandro Epirotarum regi datum, caveret Acherusiam aquam Pandosiamque urbem Liv. 8. 24. 1. Strab. 6, .256, tertium paucis annis ante 323, ne Dianae propugnacula capi sinerent Plut. Phoc. 28. Tum frequentes secutae sunt ejus regionis vastationes. Strabo 7. 6. 9, p. 327 f. Exdoue de νπυ νπb 10 uxuereroy 10*&ν o⁶ν, ae⁵emνςe 1α. Ta- men Lucanus Phars. 6. 426 Sexto Pompejo crimini vertit, quod pelvim Dodonaeam non consuluerit:„Nec quaesisse libet... quic... Aere Jowis Dodona sonet“; et Apollonius Tyanensis, qui a Caligula usque ad Domitianum florebat, enegolrnas quum aliis EaAAανος εεᷣνs, tum odaαo(Philostr. vit. Ap. 4. 24) et Pausaniae derte aevo non solum sacra quercus, sed etiam templum extabat. Paus. 8. 23. 4: 24 dε α‿0C! ro?e 26yοιςα εέ̈ι⁴με̈νο ra‿εερν ε⁹ννσάσονν der uε, dα ⁴eνν⁴eρςα ⁶ν re œl 1ενàα dεtαt e, 190,rAroν ‿eν Auyos orle uτ⁴ινν, 1)wƷκνντ‿ 2zαee nequxuνο 1e οα, uεr ς αιτmννν ν AKd dϑωιs.— 1. 17. 5 rijs de„ε ris Osοαιιρια τεαςνος edrl ⁴μιν mQῦQᴵW½⁷π ενά⁴ a⁴d deεα ⁴eεια, εντ εε hids ν 2od να ενα rod ε ꝙujyòs.(Eadem arbos. Nam quercuum species quaedam fagus nominabatur. Id. S. 12. 1.) Templum quidem antea quum ab aliis erat dirutum, tum funditus a 220 ante Chr. ab Aetolis(Polyb. 4. 67. 3), sed vel hi videntur arbore abstinuisse; neque mirum, quod lemplum est restitutum. Ubi si oracula posteriore quoque tempore edebantur), non verbis amplius, sed foliorum pelviumque sono et sortibus edita esse arbitramur. Tamen ne haec quidem divinatio usque ad Julianum Apostatam durabat, cujus aequalis„Himerius ecl. 20. 5 queritur: 16 d4 2 fud⁴ν Jadveroy, öri e del, 4 Gχ3 LOνο Jεαν ˖ G,ꝓm Ks ον τ⁶ εέ̈ννναμα Aliquanto igitur ante medium saeculum quartum, quo Servius fuisse putatur, sed post M. Aurelium, sub quo vixit Pausanias,„ab Arce latrone Illryrio ercidi

quercus praecepla esl, ul postea fatidica murmura cessaverint“ Serv. ad Verg. Aen. 3. 466. §. 7. JIUPPITER SERAPIS,

yptiis idem ac Sol fuit(cf.§. 11), ante Chr. natum per somnia tantum videtur

qui Aeg.— u dracula edidisse, postea et somniis et verbis. Et primum quidem de somniis videamus.

r. Max. Tyr. diss. 26 init. divinationem

¹) Dodonam desertam esse Juppiter ap. Luc. Icarom. 24 queritu 19. p. 198. 25 Dav. in univer-

Dodonaeam non de suo, sed ex indigenarum narratione describit; sum, non de sua aetate loquitur.