411
Sozomenus enim hist. eccl. 1. 7, P. 408. d haec narrat: Quum Licinius bellum in Constantinum pararet, ro⁴ 190⁸00&λκέόέο rodeμν νμmμνασωνlLεοεει Jad 1ε ꝓœάσ ylo 2αl uœyrerd, aœl nagheis reo untaνouε‿eνοωοςι αάνꝭι‿mᷣρσσννοσν⁹ς E „4νμνν οmπν ἀεeo oεn al Eadee aoc‿arde 1dre nes 20„⁴ 100 4„ NML2*z uœ‿nteton 1o Aaduuutous, dnG⁴⁴ανοε ⁴(οιέϊ dd ακνντ an 745 n046 μι T*ααα—τ⁶ deυναννν rovout τον ⁴εeνονς ortοus: 1 89 6 T⁴eερνν‧*j uᷣdeo 9* οακ νέ̈ο⁴ι τεενουνα ⁴μα̈ννεσ⁵. 0]) 04 0 2fAvraε. Tadend deε οε s Ixdeꝝνεο.
Quae latine vertit Cassiodor. hist, eccl. 1. 8 init. Eosdem Homeri versus Macrino Imperatori Juppiter Belus Apameae in Syria oraculi causa responderat.(Cass. Dio 78. 40 p. 1348 ed. BR. et ex eo Zonaras Annal. lib. 12. cap. 13.)—
Proprius poëta a. ſere 156 ante Chr. commemoratur iuscriptione 2855 in Di- dymaco reperla enl orεqæνnpou 1o 9ε⁷... n9% reνονιντοε ς d τινπτνονꝓ xœτα νειm⁶σeν 9 Merdrςρο.. in ceteris ejusdem templi inscriptionibus propheta quidem, poëta tamen non item. Sed usque ad posteriorem etiam actatem oracula Didymaea descendisse quum ejusdem templi inscriptione Gr. 2895 apparet, quae cum septem planetarum siguis et&rchangelis praesidibus cantum mysticum praebet, tum Porpbyr. ad Aneb. ep. p. 3 I. 36 cet Jamblich. de myst. 3. 11, p. 74. 7. ed. Gale qui n9„y illius templi vaticinationem temporibus praesentibus utentes describunt,
Ludi Didymaci intra templi septum habiti(inscr. 2888) etiam sub imperatori- pus florebant. Of. Prideaux marm. Oxon. num. 3 et Valeriani Gallienique nummos indicatos a Raschio in lex. num. s. Milet.— Quanta ejus templi apud Romanos fuerit religio, ex Ulpiano tit. 22. 6(ed. Hugo) apparet: Deos heredes instituere non possumus, praeter eos, quos senatus cousulfo, constitutionibus principum instituere toncessum est: sicut Jovem Tarpejum, Apollinem Didymaeum...
§. 5. DE APOLILINIS CLARII PROPE COLOPHONEM ORACUILO.
Strabo 14. 1. 27 p. 642:* KOAOe—ν⁴εις fIoydes,*u* mm ijs ä⁴os rou KAοονσ AndAAνοs, 6y œl uuœrreror„„ nore ⁴αον. Siluisse igitur hoc oraculum videtur aliquantum tempus usque ad Strabonem. Adiit tamen a. 18 p. Chr. n. Germanicus, qui, auctore Tacito in Ann. 2. 54„appellit Colophona, ut Clarii Apollinis oraculo uterelur. Non femina illic, ut apud Del- hos, sed certis ex familiis et ferme Mileto accitus sacerdos numerum modo con- ultat et nomina audit, tum in specum 2ehnaue. hausta fontis arcani aqua, ignarus plerumgque iterarum et carminum, edit responsa versibus compositis super rebus, quas gquis menle concepit. Et ferebalur Germanico per ambages, ut mos oraculis, maturum eæitium cecinisse.“ lIdem 12. 22 ad annum 50 p. Chr. n. haec habet:„ Agrippina. molitur cerimina et accusatorem, qui(Lolliae, objiceret intem oßalum Apollinis Clarii simu- lacrum super nupliis imperatoris.“ Accusari autem Lollia non potuit, nisi viguisset tunc illud oraculum. Viguisse etiam sua actate Tacitus eo indicat, quod praesens tempus priore loco scripsit. Neque aliter Plinius qui n. h. 5. 29. 31: n ora autem, inquit,(loniae prope Ephesum) manteiuemn.. db Eoheso manteium aliud Colopho- niorum, et intus ipsa Colophon Haleso adfluente. Inde po llinis Clarü fanum.“ Apollonium Tyanensem generi humano divinitus missum esse ap. Philostr. vit. Apollon. 4. 1 testatur: 46 ο% 1½ nep¹ auιοσν εeρtεωmQ di uer 2ν ον KoAoρνννιεμ̈ᷣ᷑ ντ ε⁴οw oνυυνσνν³ vs xν ou doplas vcl dr⁴ο σᷣντε... Tria oracula tetrametris tro- chaicis catalecticis Colophone edita Oenomaus Gadarensis, Cynicus, sub Hadriano vigens accepit, quorum unum jam Callistrato Pontico, mercatori, paulo ante contige-
rat(Euseb. pr. ev. 5. 22). 2*
——— 2