——— 2 4 2— A.ere Ve—2AXE., ꝛxSG.

ꝓ X=— 2 e AHa-* 8 a— — Are 5 AAo- Sr 10—

N

Dero ds eis ao‿νιμοωισ εᷣeν νροωσαιεονιρ rοzς ⁶ρένοουĩ 608 Aεν τ( Iνινιιονĩ,‧ re- 9 έ τα‿ν Ʒ‿αανυνοeν‧ εeν ασιντ ε τι έυμημιοοινμι νᷣνα εν AdeAoς τμιμοας, 1d„ I Eaeνν⁶ᷣ Lod⁵œus dν Ilalærich. Ex Eusebio repetiüt idem fere Sozomenus hist. eccl. 2. 4(Vales. 5, p. 449. a), quod latine vertit Cassiodor. hist. eccl. 2. 20.— Inter tripodes illos tripodem sacrum Pythiae fuisse Zosimus refert 2. 31, et deaura- tum, quem Graeci ex belli Persici manubiis dedicaverant, schol. Thuc. 1. 132, qui ad verba Thucy didis enl τω τρμϊ sqq. annotat: oux e uαννοεονεο 6 nadaAυν dA Freeν ινα 4αν ̈

o⁴ααέν‿ αάαες επαα* εμάεεενναν e² ν π³- d⁵μον roi Buwœesoν. Et inter artis monumenta in hippodromo illo servata vel antiquitatum Constantinopol. auctor ignotus editus a Bandurio in imp. Orieut. tom. I. parf. 3 tripodes recenset p. 42 ed. Par. Quoi ⸗ mαά οε rιdeo de⁴*eρ●έeεν xœxæν,α(vasa dicit) æœ ꝓρενιυο drνd vO⁴‿νου, de νν tax 60 Q,,09₰ Hl⁵ „ 7 1 Guuνοναιαν. A Erlia An= Oti Recnlau ehtee Naba

§. 4.

DE ORACULO APOLLINIS DIDXMAEI S. BRANCHIDARUNM PROPE MILETUNI).

Conon, qui circa nascentem Christum floruit, in narrationibus ap. Phot. ait bibl. p. 227 Bekk. Bodyzos es Andνos enuπτνε uα᷑erexije eords ν Aedo- εοιςιε επσα μενα oονν νν eνννυοοωωνℛ Eνdνακeν 15εν, derd AeAoous ere rονν dνμ̈ωαονέετιαι τ Bα‚ꝑ‿νν. Sub Tiberio adeo auctoritate valuit, ut inde vel ad oraculum Clarium vates acciri soleret(Tac. Ann. 2. 54). Caligula„deslinave- mat... Mileli Didymeum peragere“(Suet. Calig. 21), quare Drusilla ejus filia in nummis Milesiis dea est repraesentata(Harduin. num. ant. p. 326); tamen imper- fectum, etsi summa arte inchoatum vel Pausanias vidit(Paus. 7. 5. 2).

Extabat oraculum Plinii majoris tempore. Plin. h. n. V. 29. 31:„In Ionia oraculum Branchidarumn appellatum, nunc Didymaei Apollinis, a litiore stadiis oiginli. El inde centum octoginta Miletus.“ Cf. etiam Pompon. Melam 1. 17.

De Apollonio Tyanensi oraculum edidit. Philostr. vit. Apoll. Tyan. 4. 1: Quum Apollonius Ephesumn veniret, A6„ο τε εέοε αηιι cpοεrm, οd ³αάν ενν KoAορέν 1M‿eνκνπνεέ⁴εοσι.. 04 eᷣν Ae⁴νυνμ...

Sub Antoninis Alexander vates fuit, qui, sĩ⁴ς roονeςσ σν.. Aadννμοας ‿.˖ eæx æντονς εuνονοᷣ,ras enl 1 duo⁴e uœerus, aνς,&tdove adrovs enοεετο, addνς reν 1ροα⁶νιιν εαeν eᷣn rous, Ae†eν

... Boαꝑνιμεν⅔ α(το νε‿dενν αœe de TOνυυμόσmν (Lucian. Pseudom. 29). Solebant tunc quoque ibi edi oracula, quamquam de eorum veritate dubitabatur. Nam idem Alexander ap. Lucian. 43, interrogatus a sacerdote: 10 α‿ Iναοτρρα, 16 ν 1aduo αœ⁷ 10 d KAAν να τ εέν dedots.. eνdeis stον οε ννιν εμτπtmovtee 2e* T9*οαόο, respondit hoc scire nefas esse. Neque tamen solum verbis mulieris(Luc. bis acc. 1), sed etiain sortibus tunc oracula Mileti viden- tur edita esse. Talem sortem Appulejus sub iisdem Antoninis finxit Met. 4. 32 extr....„del Milesi oetuslissimum percontatur oraculum... Sed Apollo quamguam Graecus et Ionicus, propter Milesiae condilorem(i e. quia auctor narrationis Milesiae Ro- manus erat) sic Lalina sorte respondite, quam quattuor distichis scriptam caput 33 adjungit. Ut ne haec quidem contra temporis usum Appulejus invenisse putandus est, ita Licinio quoque oraculum Didymaeum Homeri versibus Il. 8. 102 sq. respondit.

¹) De hoc oraculo docte Soldan commentatus est in Ztsch. f. Alt. 1841. pD. 546— 84, quousque dura- verit p. 570 sqq. explicans.