8S

veritatem superante cernitur et augendi minuendive causa ¹4) sumitur. Attamen αμρα5χάμάόασς sive zwéoysi et uxsoßo⁴) pro natura sua non semper in translationum numero habentur, imo vero significatio plerumque ad figuras est releganda. ²) Sed de synecdoche satis di- ctum est.— Devenio jam ad tertium transferendi modum, qui ex Aristotelis praecepto drd eldèouvg ix! slôöog fit et his exemplis ab ipso illustratur: Taαμαρᷣ ęνd uxij doναes et 1 rd drsoεi ανια.

Quamvis hic locus in libris manuscriptis sit corruptissimus et haec ipsa exempla neque in Homero, unde sumpta videri possint, neque usquam alibi, quod equidem sciam, inve- niantur, tamen si universam utriusque exempli vim spectes, qua occidendi notio in dæd vuνν zoνᷣœu et rauεrν αα inesse videtur, jure unum cum altero permutari poterit et, nisi egregie fallor, Aristoteles nihil aliud quam derwwugicv, Latinis denominationem appel- latam, per quam una vox in alterius locum variis de caussis subornatur, in mente habet. Quae conjectura etiam his Ciceronis, dum de denominationis natura fusius explicat, ³) ver- bis videtur stabiliri:„Mutata 4)(ea dico), in quibus pro verbo proprio subjicitur aliud,

quod idem significet, sumptum ex re aliqua consequenti. Quod quamquam transferendo fit, tamen alio modo transtulit, quum dixit Ennius arce et urbe orbam): et alio modo, si pro patria arcem dixisset: et horridam Africam terribili tremere tu- multu quum dicit, pro Afris immutat Africam. Hanc uxaadaæp¹v rhetores, quia quasi summutantur verba pro verbis: usrovuuᷣœν Grammatici vocant, quod nomina transferuntur.

8

¹) Cf. Cic. de orat. 3, 53; auct. ad Herennium 4. 33. Quint. I. 1. 8, 6, 67:„Est haec decens veri super- jectio.— Fit pluribus modis. Aut enim plus facto dicimus— Aut res per similitudines attollimus— Aut per comparationem— Aut signis quasi quibusdam— Vel translatione.“ Cf. Arist. Rhet. 3, 11:„Elo! O xx? 8d0oN ονσσι Fυηάάo οs, Gera‿ꝙαœόοœνοι olov sle urcmπσιασmριννν. Qadire pdo αᷣdv euα‿ Guακαεναυυν αᷣνααονυν εςσιυνον„ς ι τ dædxο.“

²) De emphasi figura cf. Quint. 8, 3, 83 et Ernest. init. Rhetor. p. 165; de hyperb. Quint. 8, 3, 83.

³) Orat. 27. 5 ſe.

4) Haud dubie h. I. lectio immutata vulgatae praeferenda est, quippe quae vox et alias hanc rem de-

signet..

³) In his verbis vera et propria, de qua infra plura disputabimus, inest translatio, verba autem, quae in-

sequuntur, ubi pro patria arx aut pro Afris Africa dicitur, nostram ostendunt denominationem s. immutationem.