6

riſv SGrεοσασν æν εοαs α r pijods&Oeασκιςαασν l0v,*, doeνο Eudoxjs, ouαας lov. 2wlois o' oun Eoriu dvou asgsvoν νν dναον, d 080» rro eD1erc 0Ol0v, 16 ròv ³εᷣœeν ν doοεναν αꝛĩ—εοενιν 16 r- fl6yx derd ron llov dvdᷣνums. dl*' dolcg Exer roöro οeς rν⁵νιον,* 16 GrelOstν τπ τdν ααςραsν. 01 lντννν Gmεεοσ ˙εοαν⁵οταm ρα‿p. Sn Eoru E 1 rodæœ rourco riſs lier—οοοέeς xoijodas xab drdos, dobapogtucope r0 d⁴rO²ν, drοqνGα ⸗rGν olxsdν iνO οlov,&l r-hv doroxα eπσια †ρι⁴αeνν§μά oεu, dl* dοανou.*** Proficiscitur igitur Aristoteles a usragpooãg notione, quae quidem vox a ueragéoeu

ducta, satis luculenter declarat, ubicunque hic tropus deprehendatur, ibi semper vocabuli, quale id cunque est, mutari significationem, id quod Latini translationem dixere. At enim non de una aliqua translatione philosophus h. I. exponit, quae, ut Quintiliani ¹) fert sen- tentia, frequentissima ac pulcherrima est et qua indocti quoque ac non sentientes saepis- sime utuntur,— dicit enim rhetor eam translationem, quae ut synecdoche et metonymia species non genus est,— sed de generali aliqua transferendi ratione, cui reliqui 06 subjecti sunt omnes. Nam in altero illo traducendi modo, qui dæòd eldovg Ead p„Lvog fit, eam translationem, quam Graeci ouvexdòoxv, Romani intellectionem sive comprehensionem appellare consueverunt, latere, quis est, quin videat? Nam etsi Aristoteles hac ipsa voce,

utpote serioribus demum frequentata grammaticis, non utitur, tamen non solum versu Hlome- rico in exemplum adjecto: 4

5 dy ul*OdvOcοες ⁵³οσοια kLoope, 9

sed etiam iis verbis, quibus notionis ambitum, quem dicunt, deſinit, synocdochen intelli- gendam esse ostendit. De quo tropo quum rhetorum, judicia, si singula verba explores, maxime inter sese discordent, at in summa certe et in eo, quod nunc agitur, egregie concinunt. Quapropter, omissis ceteris quidem de comprehensione locis, quos omnes Mützellius ²) accu- rate perscripsit, unius tantum Anonymi xeol uusxdoox, quae apud Walzium ³) exstant, hic apponam verba:„ uty de SAou d-do? 10 6εοορ• ᷣι E dr εοο* τ νν⁷ᷣ ν dν rijs Ö49 10 drorddeoα l õöp de roν Seρμινονν συιαμ2ανοντοο 6 τπσπꝙνυmρπμικνοκν I drd roë Guμ86 0Q ½q˖ũçœ́ꝗQ0⁴2zb/ 9On—, dJ d opoutvou r6 dxαωινοπν ᷣmſõqle de roı dxo-

* 2*

100Hou 16 πωοπνουmσά⁵εκννουυνᷣwye em r0„4OvG 10 8dog) s Aᷣςα ε0ve 16 pvog

¹) I. l. 8, 6, 4. ²) L. I. p. 12 sdd. 2 3) L. I. Vol. VIII, p. 691. 1