Aufsatz 
Commentatio de veterum oratione translata sive figurata
Entstehung
Einzelbild herunterladen

materia difficili tractanda ipse meruit, quidquam detractum minime velim. Sed ne Mützellius quidem, vir doctus, quem jam supra laudavi, mihi omnibus partibus satisfecit. Qui quum grammaticorum ac rhetorum de translatione, catachresi, emphasi, similitudine, synecdoche, metonymia sententias diligentissime collegerit chartisque mandaverit, tamen vinculum aliquod, quo omnes translationis species quasi adstrictae tenerentur, in- venire supersedit. Unde factum est, ut compluria troporum genera ab ipso praetermissa desiderentur et praeterea ignoretur, quae eorum, quos sibi sumpsit explicandos, sit ratio atque cognatio, vel, ut cum Quintiliano loquar, quae sint genera, quae species, qui nume- rus, qui cuique subjiciatur. Quem scopulum ut equidem, quoad ejus fieri potest, evitem, etiamsi alia fortasse via ad rem accedere liceat, tamen, quia nunc omnino de antiquis scriptoribus judicium faciendum est, Veteres sequar duces interque eos inprimis Aristote- lem, cujus unus in Poetice ¹) locus, quem Mützellius memoravit quidem, sed non interpre- tatus est, et unde hac in re proficiscendum sit et quae primariae translationis ponendae sint species, indicare videtur. Summi philosophi verba sunt haecce:εrαꝓxο Ʒν dvgærog 4-orolov rιρρο, de Pevous iel eloog,) dad sloous advo;,* der³ eldoue ial 21009, 1 vard 16 drdoyov. ALyc òd dæd pévovg udv dah eldog, olov, vwög òs ον οrnas ²). r6 pdo oçust Eori 5ordvsio ι. dr sldou òOd lLvog- 7 d-) vt Od́vοειςα ⁵³ςσεἀ ½0ps). 10 pdo uou zolu 2Grν, vöy dvrl roũ ⁴ο κμi. da' eldoug a' eldos, olou, Taα deæd uνν εουασmς, ac, rdον dέεοσ εαα. zuraũda ydo uby 20νοœ rausiνꝑ d rauεεννν zουα AOnran. dꝓcd dgsazin xi ort. 10 At dydAoyον 14po, Srav dolce ETD 10 Oersoop r⁶mς ⁷˖ τπστον, ald 10 reraοτον*τπποςσ 16 rolrov. 2oedo durl ron Oeurson 10 rtrarov, dvr! ron xerdorov ²6 sursooον. c zwlors ασσετιειμααόαιι νινꝗ od Atysοꝗ*ποος 5 à6 4 apo 0 olov, Odοlcς Exee gidd xος ε- vuον, œ doxbs dowv. koꝛi rolvvv xd riv doxioa gida* Aosos, kal ri, uddνν admiò οvνou. Sr¹, 6οlcg Exe SGrεοασ τ ς äea. 2 vVñoas x8 Blov. 2oε* rolvun

1) C. 21, 7. ) Odyss. 1, 185; 24, 307. ³) Ilidd. 2, 272.