3
ipsos admovetur, maxime oculorum, qui est sensus acerrimus.“ Nec vero Cicero solus, sed et ante et post eum multi sophistae et rhetores et philosophi exstiterunt, qui aut data opera aut in transcursu de translationibus, quas Graeci ueraqoods sive roæoug vel rod- xa.s ¹) vocant, et de iis orationis formis, quas Latini figuras, ²) Graeci oxννμαœσx appella- runt, quae propinqua cum translationibus junctae sunt cognatione, explicarent. ³) Ni- hilo tamen secius etiam Quintiliani 4) aetate magna de translationum sive troporum et figurarum natura ac differentia et grammaticorum et philosophorum pugna erat atque dissensio. Ipse Quintilianus, cujus lata de tropis ³) ac figuris ⁴) est disputatio, quanquam
¹)
27 4)
4) 3) 4)
De hac forma cf. Mützell. de translationum quae vocantur apud Curtium usu. Insunt veterum Grammaticorum de translatione aliisque tropis praecepta. Berol. imp. Dunck. et. Humblot. 1842, p. 3.
Primus hoc vocabulo Quintilianus usus est, postquam Cicero quidem de opt. gen. orat. 5 verecundius dixit:„Sententiis iisdem et earum formis, tanquam figuris.«
Probabile est, jam Coracem, Tisiam, Gorgiam, Thrasymachum, Theodorum Byzantinum, Evenum, Polum, Lieymnium, Protagoram, Antiphonem, Isocratem, Alcidamam, Zoi- lum, Theodecten, Philiscum, Lysiam, Isaeum(cf. Plut. X orat. vit. p. 246 ed. Hutt.), de quorum scriptis rhetoricis(réx*½) Westermannus: Geſchichte der Beredſamkeit in Gricchenland und Rom p. 138 sqq. comparandus est, in hoc argumento hic illic versatos esse. Porro huc referendi sunt Aristoteles, cujus altera tamen ad Alexandrum rhetorica, quantum conjectura assequi licet, Anaximini auctori adscribenda est, Demetrius Phalereus xεο ⁶εμινεας(cf. Westerm. I. I. p. 160), Les- bonax eον e˙*μαα, quem cave permutes cum cjusdem nominis grammatico natu majore, Gor- gias Atheniensis xεον e‿αμἀεινν εαωρolch Kl 4Escog, quem libellum aevo Augusteo Rutilius Lupus interpretatus est, Eranius Philo r0 ʃ dασοemς 6x„drc, Herodianus xε¹ 6ν, Gregorius Corinthius r80¹ rOdaω, Trypho xs91 rodrν Dionysius Halicarnassensis Apollodorus Pergamenus, Hermogenes Tarsensis, Apollonius Dyscolus, Alexander Numenius x⁸9! 1oν r Sœνοsαs œ xε¹ʃ τι rijs Atεec Ox„cν Anonymus Sophista aεν πυQQ νõ³ G⁶eπανν Tiberius xeol ν ναανάͥ᷑ μοοσεέινεναι xναμα, Longinus, Ano- nymus xsol Guννεεᷣαν6τεG, Moschopuli nomine a Titzio editus, Georgius Choeroboscus. Inter Romanos hic mihi nominandi sunt Cicero, Quintilianus, Rutilius Lupus, Aquila Romanus et Julius Rufinianus, quorum uterque de ſiguris sententiarum et elocutionis scripsit, Donatus, Charisius, Diomedes, Claudius Sacerdos, Isidorus Originum lib. 20 et de differentiis s. pro- prietate verborum. Accedunt ex Quintiliano I. I. 9, 2, 101 Celsus, Visellius,(ib. 1, 2) C. Ar- torius Proculus.— Recentiorum, ut ne hoc quidem taceam, inprimis G. J. Vossius(oratoriae institutiones), Soarius(de arte rhetorica), Scaliger(poctice) memoratu sunt digni.
Ouint. I. I. 8, 6, 1.
L. 8, 6 usq. ad fin.
L. 9. 1*