2
editiones priores excuteret,„fieri non poterat, quin in tanta apparatus critici farragine et in tanta signorum peculiarium turba haud raro, quae optimi codd. praebent, perperam enotarentur vel confunderentur cum iis, quae leguntur in aliis libris simili in commentariis nota insignitis“(Hermes pag. 7).
Bambergensis quidem scripturae(B.) saepissime commutatae videntur cum Rehdigerani(R.), neque parvus est numerus eorum locorum, quibus Fickert de Bambergensis lectione aut minus recte aut omnino non rettulit.
Quae cum ita sint, viris doctis, qui in emendandis Senecae epistulis versantur, haud ingratum facturus mihi visus sum, si universam lectionis varietatem e Bambergensi ab A. Weidnero, gymnasii nostri rectore, diligentissime excerptam, quam mihi vir benevolentissimus insigni liberalitate ad hoc permisit, in lucem publicam proferrem.
Atque rem ita institui, ut lectiones recipiendas asteriscis notarem et locis librariorum erroribus corruptis in notis apponerem virorum doctorum emendationes vel speciosas coniecturas; erat quoque, ubi scripturas ab aliis mutatas revocandas putarem aut locis vitio laborantibus, qui a viris doctis aut relicti aut coniecturis eorum nondum persanati viderentur, ex meo ingenio medelam ferre conarer.
His praemissis sequitur integra Bambergensis varietas:
Ep. 89. 6. occu ſſre 6.*haec uidetur adiectio ¹) Haase pag. 255. InscriptiolibriXlV.: 10, et sic nobis abscienda“) 17. C00IAX(Sic litt. maiusc. sem- L. ANNRAEI SENECAE EPI. 13. roaelum(sie semper) per vocabula Graeca scribun- STVILXR MORALIV LIB. XIIII. 17. in frustra. tur) INCIPIT. SENECA LVCILIO 18.*quem admodum(sic semper) 20. dosseni, corr. dossenni SVO SALVTEM. 25. si ut uidetur*) monomen p. m., monumento s. m. 1. et sapientem properanti V pag. 256, 2.* apparet(assimilatio 21. sophian(sic h. l.) 4. in cogitationem totius fere semper admissa est) 26. nec uirtus autem esse(sed uirtus 5. in spectam p. m., in conspectum finierunt dicerent eam diuino- in rasura) S. m. rum ³) 30. ad urbes perducunt extra ip-
¹) Emendandum videtur: ea sic nobis est aspicienda. Vitiosa certe vulgaris est scriptura: sic erit a nobis aspicienda.
¹) ut dittographia syllabae ul ortum iam Haase vidit(praef. pag. XXVII) nec tamen ausus est Si videtur pro mendoso sicat videtur in textum recipere. Cf. N. Q. III, 12, 1: Paulo repetamus hoc altius, si videtur, et scies etc.— In subsequentibus pro ostendit scribendum est: eo tendit, vid. Cornelissen, Con- iect. Lat. pag. 25. Madvig, Advv. Crit. II. pag. 494.
²) i. e. finierunt ut(ut facillime excidere potuit post nt) dicerent eam div. et hum. scientiam. Hanc Schweighaeuseri lectionem iniuria reliquerunt Fickert et Haase. In antecedentibus offendit quidam in eadem enuntiatione bis positum neque apparet, quid sibi velit et ante sapientiam. Vitium ortum videtur, cum scriba aliquis in margine adnotasset quicdam ita(sc. legendum esse pro ita quiddam. Cf. quod sequitur: quidam ita: sapientia est etc.) Itaque scribi placet: Sapientiam ita quidam finierunt, ut dicerent eam divi- norum etc. Aliter Madv. Advv. I. pag. 28: Philosophia unde dicta sit apparet; ipso enim nomine fatetur, quid amet(se esse sapientiae amorem). Sapientiam ita quidam finierunt.
*) Servandus est ordo verborum, quem codex optimus tradit. Contra Bambergensis auctoritatem ab editoribus codd. dett. sequentibus verba modo sine causa modo etiam male traiecta esse primus monuit A. Hermes pag. 23 sq. Locis ab eo notatis paucos addere licet: 95, 65:(actiologian) quam quare nos dicere (B: non dicere). 99, 30: quis enim sensus nullius(B: unuun) est. 103, 1: illa vide, devita illa. 114, 26: quot locis terra vertatur, quot. 118, 16: exigua. quia non auget. 122, 16: inquit, eius(B: cuius) diem cena minime. Cf. 103, 2: subita ex homine pernicies est et. 89, 1: ea sic nobis est aspicienda(ntrumque e coni.).