48—

Acta concilii Florent. apud Colet. T. XVIII p. 521 et p. 1181.

Laetentur coeli et exultet terra, sub- latus est enim de medio paries, qui occi- dentalem orientalemque dividebat eccle- siam, et paæ atque concordia rediit illo angulari lapide Christo, qui fecit utraque unum, vinculo fortissimo caritatis et pacis utrumque jungente parietem et perpetuae unitatis foedere copulante ac continente,

postque longam moeroris nebulam et dis-

sicdlii diuturni atram ingratamque ⁴⁸⁴) ca- liginem serenum omnibus unionis optatae Jubar illuxit. Gaudeat et mater ecclesia, Quae filios suos hactenus invicem dissi- dentes jam videt in unitatem pacemque rediisse, et quae antea in eorum sepa- ratione amarissime flebat, eæx ipsorum modo mira concordia cum ineſfabili gaudio omni- potenli deo gratias referat. Cuncti gra- tulentur ſideles ubique per orbem, et qui christiano censentur nomine matri catho- licae collaetentur. Ecce enim oceidentales orient alesque patres post longissimum dis- sensionis atque discordiae tempus, se maris ac terrae periculis exponentes omnibus- gue superatis laboribus, ad hoe sacrum oecumenicum concilium desiderio sacratis- simae unionis et anliquae caritalis redin- tegrandae gratia laeti alacresque conve- nerunt et intentione sua nequaquam fru- strati sunt.

r0? 2 maxide dydνν d ναπανςασσοασ Svexa peyes OvdOν αα τπευάιμαοι να*ᷣ τον

0οππα Odx dnετεννον.

Eogαιτοςσοσ 0¹ 00Oνο⁷ xc dy 1¹οϑόι ⁴³⁸⁷)) ꝛi. dgijonras uεν„αο 1 ε- 906 τά X5⁹10—ꝗ ντιαη να drdu—e d¹α 005» Sx&2*αœανν, εταηeάννεκ ε 1 elorſ e val dα νοα τον αἀοοꝓσνυσννια⁶ον ⁴³⁸) 21ou SrelvOu XOlοετον τον ττηινσπσηννοο t νdεοα ⁸ν, 2 ie dydονmς e ud lo*zν lox½uνrder deνιρ *εαeτεον roοειτοων euνros al duαꝓνꝓοντςσ ε æœò συνεναονινοεσ στοοσꝓν didtou dvörrog al ueετ⁴ e*ν μαόαάαα⁴eν Lᷣαεtνν zie dν‿s dulxu,„ œ τνv³ ἀ⁶ τ τοονιον dimααmνεας μιαι » e wal d½aυν Jν„αινάαιυοσασ εηςσ⁷ dvrle 2,*οσταοσνν νς ονειινοεεε dνιςσεας. Fd—οαιινισσνmQĩbed—) 1uο serlyola 1d dau- rijg ré᷑ra ᷣν odde ος να ra- Ol⁴eοvra elg&vοrεα ze ac elO„ sαα vido og‿σα, al—) ⁴ν νπ ετα τωυοιιι³ urν νασσα κανα εα ε vo aArν Hααινιαασασε dσιμοωοοιασς σςν deνεᷣεαρστι ανσ 1 αmρντυο⁶υν⁴σ εενμκαισσεεεει ε. Ildvres ꝗusνρρςσαυειςσσωισασσ oο τππαάιιαααο rijc olxou- 1ενσ τπμισταοει α* τ hνωℛ XOσꝓτον d⁶eεμάœντ x*2νμμ̈νοι τν 1μυποοι εαάιμνπ rο œνναꝓνα̈ ‿˙σϑιαασασνε ⁷³eou„do l ze durixol aal* 00 dvœαοννο πωπœάσes Heεrd 10ν ααααννεœτον rijs ducꝓꝓœανυtag zal dεαανdσενς Ʒνον ꝙεεννο O0 derc aᷣα—|⁴σαανμμενο εενdννον 16 ν pyij*³ Saldern val Tdνo noo êmegalbe- zε 71909 un legd»ν rcurp vud olxoutuενεν 0ννο⁴ον v⁷ ze zijs 1eoαςν ενααεος εεᷣαοε l

7

Nicolaus, interpres Graecorum publicus, qui vir dicitur fuisse optimus ac prae- stantissimus et in lingua latina apprime exercitatus graecamque optime calluit ⁴⁸⁵), latina

4²2) Vox lexicis deest. 4⁴³³) Vox nova. 4⁴⁴ Al. ingentemgque.

*²²) Acta apud Colct. I. I. p. 85. Idem Bessarionis epistolam ad Nicolaum V papam latine vertit cf. Fabric. B. Gr. I. 1.