— 41— 4
nachsehn konnte, begnügen sich damit alle diese Bedeutungen neben einander zu stellen, am besten ist Rost nach Göller(d. i. nach Weiske). Aber selbst ein Sturz sagt zur Erklärung nichts weiter als: Fere, Admodum, circiter. Und ein Schweighäuser(Lex. Her.) weiss nichts als„Ut latinum adverbium Maxime(?], sic graecum Maliora ponitur etiam pro Fere, Circiter. Eadem notione latino sermone etiam Admodum usurpatur.“ Hatte man doch Cicero's Autorität für sich, wenn dieser des Thucydides Worte(I, 118) d Ʒᷣrect erriovtd Aoa berücksichtigend übersetzt(Attic. VII, 11): Annum fere post quinquagesimum. Ja auch ein Kruger hilft aus dem Chaos nicht heraus. Zu Thuc. er- klärt er nur kurz„Ungefähr.“ Ausführlicher zu Clinton, welcher p. 238 folgendermassen die Sache erörtert hatte: Taylori praeceptum cautius accipiendum est. Eteuim ubi de tempore dicitur, ei contrariam significationem exemplis demonstratam tribuit Wyttenba- chius(Plut. Mor. p. 367 E): Est haec ipsa vis particulae Mallora in significando tem- pore quae respondeat Latino Prope, Fere, Circiter, Admodum. lis quae proposuit exemplis addas licet Thucyd. VIII, 68: Tb oxαd diuoy[an. 411]&rel euα‿οοστ⁹ dd ra,&rεειεενσoοι ‿τνισασννοι πνηαάαεαννπσαασεεενεεοα æνσασ. Interjecti erant minus centum anni, 99 e mea computatione, tantum 98 e Dodwelli rationibus. Itaque hic Malutoca eam, quam Wyttenbachius posuit, significationem habet.“ Dazu Krüger p. 253:„Addideris Thuc. I, 118.— Itaque si tempora recte computata sunt, non potest significare Minimum, ut statuit Weiskius. Neque tamen Maältora esse Summum tales loci docent Thuc. I, 18: Er/I u⁴ẽ—αα Tεοαναςαα α§⁶υενέ Jeic«. Quibus locis etiam Scholiastae sententia refutatur hanc particulam zœr' droigeta» explicantis III, 92. VII, 29. Itaque acquiescendum videtur in Wyttenbachii sententia, cui illud favet, quod huic particulae xlm, xuo similesve voces adduntur.“— Weiske glaubte auf rationellem Wege die Bedeutung gefunden zu haben. Zu Xenoph. Hell. p. 472 führte er dies so aus: In adverbio Maxuora numeralibus juncto lexica et indices nihil certi habere video et plerosque aut errare aut sibi non constare. Reddunt alii Maxime aut Omnino, Circiter; alii Circiter, Ad summum; alii Admodum (germ. gerade), Non amplius, s. Ad summum. Quasi bina illa verba, quibus red- dunt, sint synonyma. Apparet hinc, quid mali habeat, si quis non a certa significa- tione proficiscatur. Nam e solo contextu qui conjicit, in multis fluctuetur necesse est. Tenendum igitur deēνιασα habere vim 1) intendendi, 2) confirmandi. Sed haec posterior signiſicatio inest, ubi jungitur numeralibus. Itaque Aνςαα τε σαη⁶ασσοα sunt, ut nostrates possunt dicere„Sicher s. Gewiss dreihundert, atque adeo Wenigstens dreihundert, lat. certe trecenti, non minus trecenti. Hoc etiam huic loco optime convenit“ etc. Allein auf andern Stellen passt dies nicht, wie Hr. Krüger sehr richtig bemerkt hat. Daher Buttmannn(Schulgr§. 150) von der Grundbedeutung des Wortes, den Begriff zu verstärken, das mit ihm verbundene Wort zu urgiren, ausgehend sagt:„Maltoca or in Bezug auf ein folgendes el μcc= eigentlich zwar. Hiermit stimmt überein Maliora, wenn es Fragewörtern beigegeben die bestimmtere Angabe verlangt: ⁶σοιmά‿ιισεια⁹ wie viel denn eigentlich? Bei wirklichen Zahlen aber drückt es die Höhe derselben zwar mit Ueberzeugung aus(Gewiss, Gut und gern), doch so dass man zu erken- nen gibt, sie sey nicht völlig ausgemacht, daher auch öfter xMm, od udg. beigefügt ist. S. Ind. ad Plat. Men.“— Darauf Matthiä Gramm.§. 605:„Maliora wird oft, besonders


