— 57—

auer bon loco supra laudato: mid huiu the man habdi mordes! gisculdit uuities giuuerkot 158, 6.

faruuerkon et faruuer kean. 147,9: he is libes ha- bad mid is uuordon faruuerkod. 150, 4: endi he is ferahes habat faruuerkot. 118, 2: that allaro uuibo gihuilik an far- legarnissi libes faruuurhti. Eadem est horum verborum ratio, quae ν sculdecn, sculdig et scolo, praeterquam quod ·* faruuerbon et faruauer beocn accedit sensus exeundi et separan- di. Observes praeterea, farauerkon ubi obiectum habeat, non activi nomine, sed passivi, accusativum sibi postulare: 153, 4: that ib hebbiu mi so faruuer kot.

ulnirdig. 28, 14: ik thes uuirdig ni bium, that ib moti etc. 88, 14: that Kriste ni uudr uuihtes uuirdig. 56, 9; 58, 24; 64, 5; 88, 10; 122, 11; 99, 11 ubi C. Monac. habet uuserd; 153, 7; 155, 23; 156, 1. Et uuirdig ut giuuldan et geron pro ob- jecto habet gerundium 44, 5; 116, 12. Obiectum plane non. additur 155, 13. Ceterum plurimis locorum modo laudatorum impersonali verbi quod vocant formam praebet haec locutio cum dativo personae cuius exemplum vidisti 88, 14.

auerd practer locum iam allatum 99, 11 occurrit 56, 15: thes sind thea fruma uuerde leoblibes lones. 158, 18; 160, 3.

Origo horum vocabulorum quum sit verbum uuerdan, habent sensum nascendi, crescendi et significant tendere ad aliquam rem, ut vidimus eandem significationem obtinere in scolo cet., eadem igitur est eorum ratio.

2, dlilleon hebbian. 27, 3: that thes uailleon habad, that he so gilestea seq. 65, 13. 101, 3. 138, 3 iuxta genitivum gerundium positum est videre: ef thu is ulilleon ni habes

8