— 13—
duobus, quod notatu dignissimum, quum textus graecus geni- tivum praebeat, dativum: Luc. 6, 18; Marc. 7, 14; quo casu utitur etiam in andhcusjan II Cor. 6, 2(andhausida thus= irihuou Gοο).
drinkan. 63: sidor sie thes uuines gedrunkun. 62, 12. 59, 23. VIfilas accusativum habet, Otfridus II, 9, 68 ge- nitivum, aliis locis accusativum. Pari modo se habet Graeco- rum rivsrv. Ex hoc genitivi usu eum sequi, quem partitivum vocant, patet; nos: Mein trinken et von dem Weine trinken
(ut vertere licet locum 62, 12). Conferas quoque formulas fran- cogallicas, quibus articuli partitivi nomen inditum est.
anbitan(antbitan). 4, 12: that ni scal an is liua gio li- des anbitan uuines an is uueroldi. 31, 19; 139, 17; 168, 26 re- liqua exempla invenies. Eadem est huius verbi ratio, quae praecedentis, praeterquam Juod nos huic verbo non modo ge- nitivum, sed ne praepositionem quidem tribuere valemus. Ex- stat similitudo quaedam verbi graeci ãrrscdai.
Fahan. 73, 9: that it thar mahti uuchsan eftha uurteo gifahan, ubi Cod. Cott. habet uurti, ib. 12: bigan imu aftar thiu uuuhsan uuunlico endi uurteo fahan. 90, 1: nu gi modes sculun fastes fahan. Neque apud Vlfilam neque Otfri- dum reliquosque eius aetatis scriptores hunc huius verbi usum reperi, quo genitivi subiectivi naturae non parum lucis adfer- tur. Nos pariter hac formula caremus; Graecorum conferas udνεεν τ‿σ, εοσσσαάι τνοο, quae tamen comparatio in externa tantum rei specie haerera videtur.
biginnan. 106, 17: biginnit thuru godes craft guo- daro uuerko. Ginnan quum habeat significationem capiendi,


