—(—

εοοαες dναιν αeνμ roiolsyde aMu‧dee d. Polyb. IX, 43, 3: alr⁴ TMy dzru ron ooore— ouros(sc. Euphrates) zaν παοος ylveεαν ενν⁵μαeν νιαd Kuvdg erν e ie dναιμνενο τυνν Ti⁴rv. Est autem xuijc latior notio: Auuxiog est puer 14 annorum, Herodian. V, 3, 13. ado- lescens 18 annorum, id. I, 3, 3 cll. Irmisch. Exc. ad I, 1, 9 p. 779. et juvenis 37 annorum, Aristot. Polit. VII, 16 p. 1335 a Bkk.: ν τοσοτν do(sc. tempore 18— 37 annorum) dæud- Souoi Te roĩs dαμαν σνενεέ εαστασα.— ¹ 65 7 Srx‿οσι õl⁊]0y reνον τοεε εν doronsvne eotaꝛ τνς duναμνοσ. Thuc. II, 20: drndovrde Te eοτινπτοιν ◻ᷣ παἀά,οεοσιεεναανσανινινουι ε 701εομο ο uννπμισ*πο TsOoy Sunt oi eẽ ααεα⁶eν. Aelian. Var. H. XIII, 1: qvroòν dι ewe dnud oros 72— σ‿εεεν duα. Simpliciter infirmitati opponitur. Thuc. II, 31, 2: anuuαοςne tνo τε—ν dεσ νπ ouνπ vsοσmσννας. Etiam 6iyn esse potest ut Ino⁴d,μασαα. Thuc. VII, 14. Itaque dpnudeovroe Toν dεονε(duudοrros dεοus sine articulo Herodian. V, 6, 13) sive ey dxuf dᷣoοoue esse potest et i. q. calore vigente et i. q. media uestate. Viget autem in Attica calor non solum inde a Maio exeunte aut secundum Graecum Ducam(ad Thuc. IV, 2, 1) medio, usque ad Sirii ortum matutinum, i. e. illa aetate ad Julium exeuntem, sed magis etiam postea, quo tempore maximus aestus Etesiis frangitur. Fraas. loc. cit. p. 30 sq. ex observatis sex annis:„Major calor oritur plerumque versus finem Maii.— Demum versus finem Julii et initium Augusti calor Athenis summus fit, non raro 33— 340 Reaum.“ Itaque caloris vigor pertinet ultra frumenti messem, nec potest copulari cum frumenti vigore, sed diutius durat quam quod breve tempus culminis dicimus. Quodsi coı O⁴οο deνdνμμ᷑εονtos et roi dirou duudοrrog copu- latum legimus; d⁴50οσσ intelligendum censemus de aestate, non quidem de ea anni parte, quam scriptor libelli de Victu inter Hippocratica servati intelligit(Heol dxice init.), a Pleiadum ortu matutino usque ad Arcturum mane orientem(sive a medio Maio ultra Septem- brem medium), sed de aestate belli sive de tempore ad bellum gerendum opportuno, quod Thucydides dεσρσα dicere solet. Etiam e Xenophontis(Hell. I, 2, 1) verbis apparet his: Eeᷣενασεν ςρ—νεμνοων roı 9⁴οσνες εςσ εᷣeeν(i. e. Aprili), quum sequatur§. 4: Ko*οοαραραι ⁶ι—- Svε⁴ꝙααοeν εςσ τα‿⁴1υxν dxναααεονðετοοσ oı rov i. e. etiam secundum Dodwellum mense Junio. Ut dnνμα‿ςοντοο tou dεονs et usοοννντοε roν Ocous Thuc. V, 57, VI, 30 idem sit, tempus circa solsti- tium aestivum. Vide Dodwell. Ann. Thuc. ad ann. XIV.„Duplex enim erat apud veteres aestas, trimestris alia, alia semestris,“ sunt verba Dodwelli I. c. Sive illam sive hanc sumseris; 1 uεσον in idem fere tempus incidit. Nam haec aestas secundum vulgarem usum Graecorum, de quo supra p. S jam monui, incipit post Pleiadum ortum matutinum(= post medium Maium), praeteriit cum 6π³φ incipiente sive cum Sirii ortu matutino(= ante Julium eXxeuntem) et media est mense maxime Junio. Cf. Ideler. p. 243 sqd. Idque aestatis mediae tempus convenit cum frumento vigente. Frumentum autem viget, ut jam sumus demonstraturi, in Attica per 40 dies.

Restat enim, quum praeeuntibus Romanis Graeca cum aliis interpretibus et ipsi convertamus„adulta aestate“(Tacit. Annal. II, 23)„segelibus adultis“(Colum. II, 9),

2