— 8—

Hippocrati autem veris initium fit aequinoctio*, i. e. illa aetate d. 26 Martii(Idel. I p. 58 et p. 250 sqq.), et Thucydidi, de quo ipso agimus, mense Elaphebolione(Poppon. Prolegg. p. 70 sq.). Hoc optime cum nostro calculo convenit. octogesimus enim dies, quo paene die Peloponnesii in Atticam invaserunt, post Thebanorum res Plataeis gestas sive post Elaphe- bolionis diem 21um, est 13s Scirophorionis sive d. 18 Junii. Itaque illa incursio facta est roð deεσοε αα oðν drον s‿οprog.

Nam„Junio exeunte hordeum in Attica demetitur(Walpol. Memoirs I p. 150), quan- quam tota messis non ante medium Augustum(Dodw. Id. II p. 10) finitur. Messem circa Jun. 10 incipere in Peloponneso nec ante Jul. 20 aut initium Augusti finiri dicit Leake Pelop. I p. 14“ Poppo ad Thuc. II, 19, 1 secundum Arnoldium.—„In Attica et Salamine Junio exeunte frumenti messis est, in Peloponneso mediterranea altiore, ut in Arcadia, Elide, Pylo, 14 diebus posterius, in Böotia boreali Julio medio“ Fraas. Synopsi Plantarum classi- carum p. 33.„TIuòοες οπταæ s. Grrdvio, triticum aestivum Lin.(unser grannenloser Winter- waizen) mensibus Nov.— Febr. seritur, Junio exeunte maturum est“ idem ib. p. 308 sq. His cum auctoribus dissentientem Riedeselium(Itiner, p. 141), qui messem in Attica esse solere mense Augusto perhibet, praetermittere nolui, judicare non possum, erravit certe in contrariam partem Weissenbornius doctissimus Hell. p. 169, qui messem in Attica Heca- tombaeone i. e. fere Julio jam praeteriisse affirmat. Hesiodus suae patriae Boeotiae messem ponit Pleiadibus mane orientibus i. e. pro illa aetate et regione d. 19 Maii Juliani**, trituram d. 9 Julii Juliani. Vid. Ideler. Chronol. I p. 242 cf. p. 247. Krusii Hell. I p. 251. p. 256.

At quomodo ον ϑοεᷣ dᷣανκα,οσoe convenit, etsi non proprie, sed figurate dictum de tempore, cum hac dirov dwudéoαros interpretatione? Significaturne ipsa media aestas an summus calor? Potest quidem dici indefinite anuαεοντοο εσαουα, ut daμαοαᷣms νιαμοαας, duu. vxrdòe(Irmisch loc. cit. p. 815), dæτνμe‿ςοντοο εανμυρμ‿̈νοο(adulto auctumno Tacit. Ann. XI, 31) non accurate dicitur, pariter ac nostrum am hellen Tage, tief in der Nacht, in strenger Winter- kälte, sic illud pro nostro in hohem Sommer, non de ipso summo calore. Nam dnudéeir omnino i. q. vigere significat, non ubique i. q. maxime vigere. Quanquam de ardente solis aestu(dxανν⁴εοωνρτο νον Geopon. II, 6, 17.) Xenoph. Hell. V, 3, 18: Tye OAvvixe ei ra vνοπον ν,&O o*αᷣ 5 οε τ⁴ ν σπαον. TbO⁴n— ells urd odrog. Ey dèd rosuroig éra aurd

*) De Hippocratici anni partitione singularem Bonaventurae Urbinatis libellum ad manum non habeo, sed ejusdem medici Anemologiae usum praeclarae Hermanni et Hoeckii Gottingensium Professorum illustris- simorum humanitati debeo. Eo opere continetur Bonaventurae Apologia pro Theophrasto, ubi p. 45 sqd. idem Hippocraticam anni partitionem, quae Graecorum vulgaris erat, optime exposuit. Cf. quae infra de aestate dicam p. 9. Praeterea vid. Pfaff. De ortibus siderum p. 39.

**) Quod Petavius Uranol II p. 94 Hesiodi aetate d. XVI Maii Pleiadum ultimam stellam ad orientem occidere dicit, ponit Hesiodum non ut Keplerus et Idelerus 800 a. Chr., sed a. Per. Jul. 3714 i. e. 1000 a. Chr.