Aufsatz 
De quo anni tempore in Attica akmazontos tu situ dicatur / Ioannes Theod. Voemelius
Entstehung
Einzelbild herunterladen

10

quaerendum, quo tempore Graeci intellexerint adultum esse frumentum. Non quando aristas habet, ut explicavit Schneiderus Lex. s. v., sed docet Aristoteles Problem. 20, 7: Tda ε u⁴⁵⁵ρι οσσιοιμαάαοο T0νrνν, elra dvsyrdνd ũνσ εᷣα, iov α ναάοιυννα ἀům⸗αα, vd d 00, d*α α‿νμι †εσεεs. KG TGoν μέι oσσρέεοενμαάνασαοσ Sddταυν τᷣ μάέια¶qJᴵ⁊QAd, eroᷣ́reε. Axxαντασαάα ⁴⁴⁸ιτ A6. 1 Toνrou dudld εοο ⁶σ ð zard 10 rεοαμα Aνμ. TIdoν bοο⁹σ τον σmσσςσαμαεαοσ Te*³ε2οσ Frumentum quoque viget, dum semen gignitur et ad maturitatem crescit, idque post foetum conceptum et aristam deflorescentem,wann das Korn sich seiner Reife nähert ut Weissenbornius(Hellen. p. 207) interpretatur, recte quidem, proprie tamen wann es in der Kraft steht. Neque, ut idem vir doctissimus dicit, verno tempore. Nam in Attica, ubi aestas constat, per 40 dies foetus primo mollis et quasi lactens, paulatim cassior turget(Virgil. Georg. I, 314 sqd.). Theophr. Hist. Plant. VIII, 2: TA Grεαονι Ʒϑιννααςνςα TII dαo zlu‿υνο qinouν εςνα ον μεοu uvνοαota(geniculatur, bekommt Knoten), σeυναμμαανεαα ννι εννοιςσ εν τέ roirν ϑνατε Tog 08 ν rerdοεν να τυν οτemνυν ενενν, de od αeεον ν τ yn etc. Cap. 3: Merd O S ⅜m⁶ννμνσιηqἀερρντσσι πμυνοασςε υατμμινο τασσεαανοꝓdi udνοτσς. O1αm᷑φμ⁴μμι ο auααοσε TI» τκναιοσφłM ωoQꝰM:WL JOAςν εα αõπο ⁴eεοοs. εν Adrτοoονς νιεαι xoνασν eνε. rτεεειεᷣ rals Gο d Oννν⁶σιτέν πε Eπναοοον εαομεοα⁸ TOdaovraod ππακ⁴οσαν. Id 8 Talaur ππeοοεοεε τπ⁸ τμ ⁴ννν τνν εν tſ Artiusj, acν ⁶ςα τ ε&αιαν⁴εεα eie raνa add eig Tods dννοε τ⁴εροωνς, d τν‿ᷣ⁴Gůeεν εαονναμε̈νν Tijg IHdorooou etc. E Theophrasti loco profecerunt et Columella II, 12 et Plinius Hist. Nat. XIV, 7. Idem ille Peripateticus magistro auctore optime distinxit semen a fructu. Aristot. Generat. Anim. I, 18 p. 724 b Bkk.: I‿αραραα 2 ur 1⁴ρσας diαm[έαοαεαι α τυοσετεεοοο ασιν Hαεοον.Mος ⁴μιτ◻ε νο slνα, σomρσαας⁴αα ι rourou 2%, erer d.νμαν ε ατονεστν. Theophr. Hist. Plant. I, 3: Irερμαα τς ον νκαάεονοπον. ⁴ναςσ Sg soriν το συνε⁵αμεννον σσεερια αd πνεμοιαεσαο. Cf. Id. De Causis Plant. I, 21 p. 380 Schn. Fructus est quod semine et involucro constat, semen fructu prius. Frumenti autem semen maturum est fructus, et fructus seritur. Illa Peripateticorum definitione recentes plantarum perscrutatores nihil probabilius docere videntur. Vid. nostri Fresenii peritissimi Compend. Botan. p. 53 sq.

Omnibus vero, qui praesto sunt, locis pensitatis efficitur ut axun recte inter adolescen- tiam et senectutem media interponatur sive aetatis humanae sive frumenti atque anni. Plat. Polit. V p. 459 B: x Gουεvscοταeτν ει σεοuναeτυν ¹)&n T6ν duααεναςντισονν Alii loci vide ap. Pierson. ad Moerid. p. 181 et Irmisch. loc. cit. Aristot. De Spirit. loc. cit.: duνι 1 rou- 1oν εεσοσν. Pollux Onom. I§. 59: ⁵αον εᷣous dou Erovg œ duudoνos oĩõ drous a ueοννταυοο oον ετ‿οωι*Qασ πάαιωσν⁴αεμνον ενα Iiyovrog. Ex superioribus autem reputatis intelligitur hoc: In Attica frugum dnun complectitur Maii posteriorem partem et totum fere Junium.