11

ficia humana Saturno olim oblata jam Hercules dicitur sustulisse pro vivis hominibus imagines triginta scirpeas substituens. Quam rem optime exponit Dionysius Hal. I, 38. Aérovo Hoa- 21εαm dε⁴deεαι oος επντιιννιοςα αeοιια⁴ιαοσνμμέ̈ονςι υ 100 Seo(KoGνοο) Haifet, rrd 200&ν ορμeφ⁶, 00g Guνμιτοiςονες ⁴ TIeε⁵ρνmαάσαάηνσ˙έας πονννες εέεέερμσησοον εεε ⁴ι οι T1 ⁹εας dc9oy, Eidονα 0,νοες αμeοενκεκ⁴α, 2ᷣνο⁶ειένατ⁶σν ασ ον νιος τρσσmςσσ, νμραιρειν eis 10 τπQͥGw ĩ T0010 de να νς εμνμοων Ʒeεεονν μυιόσιοο ϑο̈νες, Er0 1νοον iτεοον εαοιμυνεα –σφοεασς, eν uν Maic raĩ νεα‿οναε eldois, ¹ννκκνα⁴³ 201⁵,εέιι 2νν εανα τ—⁷νανεμνοέeς 2ν ⁷ rOο⁹σσσστες ενοεμα τ⁴ „τ⁴ τς υιυςι o¹ 7⁴⁴ονμειν oνπιινας...*³ι νμ τος ⁴⁸ dνοαειο 0 d*αἀτ ονσ .ϑ έν Grœlmιιοιτέι εαα τν d21ο 71041100 ous, ⁴ρερενναι τα☚ςς εκεοοιουνασς 9⁶ι⁸ο, eiονέ ets οο uν α᷑sαmπαmνeiεαν⁵ᷣα, Oνοντ 1⁰0νοερέιέόν αμν⁶ ν 1εουςν Qμκρνοαςσ 5εαἀ‿ουοσν εαεες 2ο§εέηοεα 105 Tigtοεςᷣ, Aoyelous νααντεςε.²*) Similiter sacrificia Maniae, Larum matri, debita immutarunt. Quum enim antea observatum esset, ut pro familiarium sospitate pueri huie deae mactarentur, Junius Brutus consul aliter celebrandum constituit hoc sacrificium. Hic, cum Apollinis responso praeceptum esset, ut pro capitibus capitibus supplicaretur, supplicari jussit capitibus allii et papaveris.“) Fauno quoque Luperco homines olim mactatos fuisse e ritu col- ligi potest, quemin Lupercalium sacris faciendis deprehendimus. Nam duo juvenes nobili ge- nere nati adducebantur; hi cultro victimario fronti admoto sanguine hostiarum oblinebantur, cruore deinde continuo absterso cachinnum tollebant.*) Accedit Plutarchi locus parall. 58, p. 315: Hoaurlis rds Tονονοω ⁵αοωιςσ εν‿ανυνσ⁶ετeᷣtas e‿εᷣεν eανν αυσε, d8 ν Eoοαο⁵ mas, rd rod Seνον 2 πνέννσαάηννεννονεέν‿ ε—τνιmeνεηενιισας τ ͥoÜet 2„ενννmμς eHυονκιοε sy zeiro Iradν⁶ Huc fortasse etiam respicit fabula, quam narrat Aristilles ap. Plutarch. parall. 55, p. 514(qui tamen inepte Junonem infert), et Tzetzes ad Lyc. 183: Touliae tourérαν ο llαν υ‿εττ 001νG SGαοσ⁹ςσ 09.κ⁴αόι οα 7αο adνs rœταmσητ‿ς μνς ον dmutou m 1εμρννς τ Si†σ εαεειι ται 1πτος dνα‿eν εστιKννπμνεν τανουον τον»έ᷑»εναοσιενν, æ ε‿ρνμασᷣeωι αν αἀντg. In funeribus celebrandis captivos antiquitus mactabant, ut docet Virgilius Aen. X, 517: Sulmone creatos

Quatuor hie(Aeneas) juvenes, totidem, quos educat Ufens,

Viventes rapit, inferias quos immolet umbris,

Captivoque rogi perfundat sanguine flammas. Quem locum Servius illustrat his verbis: mos erat in sepulcris virorum fortium captivos necari: quod postquam crudele visum est, placuit gladiatores ante sepulcra dimicare, qui a busto Bustiarii dicti sunt.**)

Romanorum proprium est notum illud sacrificii genus, cui nomen ver sacrum. Seilicet

initio mos fuit Italis, ut magnis in periculis adducti voverent, quaecunque proximo vere nata essent apud se animalia nec raro etiam homines se immolaturos; tanta vero infantium

suis humano proluunt sanguine. Lactant. I, 21: Latialis Jupiter etiam nunc sanguine colitur huma- no. Valesii nota ad Euseb. laud. Const. XIII. Klausen Aen. II, p. 797. Lasaulx n. 78.

54) Varro de ling. Lat. VII, 44. Ovid. fast. V, 621 sqq. Plutarch. quaest. Rom. 52, p. 272. Hartung Relig. der Römer II, p. 105. 1

55) Macrob. Saturn. I, 7. Festus p. 91 et 207. Varro I. Lat. VI, 23.

56) Heffter Relig d. Griechen u. Römer p. 542.

57) Tertull. de spectac. cap. 12. Hartung Rel. d. R. I, p. 51. Serv. ad Virg. Aen. XII, 606:„Moris fuit apud antiquos, ut ante rogos humanus sanguis effunderetur, vel captivorum, vel gladiatorum: Jroram si forte copia non fuisset, laniantes foeminne genas suum effundebant cruorem, ut rogis illa imago restitueretur. Tamen sciendum, cautum lege duodecim tabularum, ne mulieres car- perent faciem.“ cf. Cic. de leg. II, 25. Gladiatores in festis quoque diebus, quos in Saturni ho- norem agebant, hostiarum vices humanarum sustinuisse videntur; ef. Auson. idyll. 26. Cyrill. in Julian. IV, p. 128 ed. Auberti. Voss. de idolol. I, 55, p. 262. De rege nemorensi infra cap. II.