Aufsatz 
De victimis humanis apud Graecos, Part. I / Reinhardus Suchier
Entstehung
Einzelbild herunterladen

2

quem vinctum ad aram duxerat, ipse occisus est; tamen si perpendimus, quae Manetho tradiderat ap. Plutarch. de Iside et Osir. 75, p. 380: zl*νέο εν Eiνids 1101εε 0ννντς Geν ⁴νσσισιοςα ταηαετινιιιαόααν, G Ma‿νε μό³ς ⁴ισα⁶εσινηικ˙ Tορποςα εαννε, z τνν ενροαση ⁴όιν Lxα‿ννες νιννιιονꝙνQα ϑε³σmριέιεοοσν 614⁴ τννισ⁴ιέννςqXKᷣeῦ zoďdäero ανεκοαςσ εμα νααἀαο ενα ταον ενν τα⁸ς 2uνἀαυννμέαα, et ap. Porphyr. de abstin. II, 55: 2‿ια⁶ ⁹ε εάν H⁶ᷣow 6e is Airuro 10 1* νκιωοωιπτοπνιοσςσ 16 4,0ν AL⁴υσσςιει*μνμάαεμιμεμ Maæνε s τ 1να dοειαεαμι κα ενςσε Hela: 29bovro e i, Hoα* 6dorεαανονυο ναανρεο ooi εαιτιQαw⸗/ſgo! 1100 x&% ναά σ †ꝓ†οράηꝙι⁶εμνοιι) 89ονσ νς△ ⁷1ε⁴μέοας τςεε,, wmφ0 c οννοοις ετκιαενασεν ʒduuσ⁸ ος 2rririεσναι: dubitari non potest, quin Aegypti hostias diis offerre humanas quondam sint soliti. Quod vero Röth censet, Porphyrii locum per Plutarchi verba emendari et eandem urbem ac deam sumendas esse, causam non video; contra ex Plutarchi verbis zœrerrizroa- Gαν, Tuqυννs, viν 1έκασαοασυν 1νινιό νμπιεέι,&ν ας νηυιυνναςσιuοας, Diodoro collato sine ulla du- bitatione colligo, Ilithyiopoli Typhoni, infesto illi numini cum Saturno comparando ho- micidium factum esse eodem modo, quo Apollini in Jonia.)

Apud Aethiopas, Aegyptiis finitimos et cognatos, Diodorus tradit moris fuissc, ut duos homines peregrinos navicula impositos alimenta sex mensium addentes ad meridiem versus vehi juberent, quo insulas peterent fortunatas et terrae in sexcentos annos pacem et prosperitatem omnem efſicerent.) Addas, quae Heliodorus) narrat de Theagene et Chariclea, captivorum pulcherrimis, pro hostiis electis. Quae etsi scriptor effinxerit, tamen, quum ritum more majorum traditum inferat, haud difficile inde enucleare possis, Aethio- pas peregrinorum sanguine deos antiquitus placavisse.

In Asiam nunc transeuntes Dumatenos Arabiae gentem apud Porphyrium de abst. II, 56 legimus puerum quotannis mactasse, quem sub ara sepeliebant. Etiam Marti certo tempore Arabes militem et Jovis quoque die puerum lacteum Jovi sacriſicabant.)

Moris, qui inter Indos ad nostram usque memoriam valuit, ut viduae cum mariti ca-

17 10 εꝓνꝓQ εο idνενιο. Bötliger Ideen zur Runstmythologie I. p. 577. 0. Müller Dor- 1, p. 452. Creuzer Symbol. ed. III. tom. II, p. 92 sqq. Lasaulx n. 92. II. Bordewisch de immo- latis ab Aegyptio Busiride peregrinis advenis, Viteberg. 1720. Vent II, p. 28 sqq. An hue forte referenda, quae habet Herodotus II, 612

4) E. Röth Geschichte unserer abendländischen Philosophie, I, n. 288: die ägyptische Ilithyia (ſ= HOo) ist die Pascht, die syenitische Göttin, d. h. die Gottheit des Urraumes, die auch noch in späfern Zeiten von den Philistern als Haupigottheit verehrte Derketo. Tum dea consocianda cum ista Taurica, cui homines variis locis immolatos esse mox demonstrabimus. Idem p. 216 censet, hunc ritum per Phoenices in Aegypto institutum et ab Awasi priore, quo regnante illi expellebantur, abrogatum esse. Similiter Clavier histoire des premiers tems de la Grèce, I, p. 52.

3) Vitulis, antequam immolarentur, sigillum imprimebatur, quo homo genibus innixus manibus post tergum illigatis et gladio jugulo admoto expressus erat, in quibus Schmidt de sacerdot. et sacrif. Aegypt. p. 181 vestigia antiquorum sacrificiorum humanorum recte cernit. Vent p. 59.

6) Infra cap. IV. De virgine Nilo quotannis devota vid. Savary lettres sur PEgypte I, p. 115 113; de sanguine in inferiis effuso Heliodor. Aethiop. VI, 14.

7) Diod. II, 55: 00ν(Jambulus cum socio) ε Gννσντm!òᷣάά G αό⁶ννQ ςασ‧ς, Ores 211νο οι υκνκαε˙ςει ꝗðeHαιμον ν⁴αε νν τος Qm1εᷣ αατοιπνσνiioυ r.0 μονέμνον εέση τιαάαάιιιν T00 νπ, 1*ανμςσ ϑέ⁶νννμď̈εννυιαιιμένον d*νεέηνεμιονν εαν eizodt, 2100» d έέόαάαόαχα⁶υωννν. z. 4. Andromeda, quam nonnulli(Apollod. II, 4, 3; Lucian. dial. marin. XIV, 5; Philostr. imag. I, 19; Tzetz. ad Lycophr. 856; Malalas II, p. 56 ed. Dindorf.) in ora Aethiopica belluae marinae expositam nar- rant, huc non pertinet: Joppe potius urbs Phoeniciae et Derceto dea Syria intelligenda est.

8) IX, I et 26. X, 4, 11. 21. 59.

9) Stuhr Relig. der heidn. Völker des Orients. p- 407.