9

na*ic, A0y Ir ee ee e ov petà 5400(cf. ad A. 456) vori Lehrs. l. p 89. Eodem modo Apollonius VI. 12: n081 rO600sv d öts ir Xo es, pe Badeins

räppeote Sv SoX6Eo*ev, S6gnoey 64LO,EAh verbum rpéoaev tremendi significationem induit, cum apud Homerum sit fugere cf. Lehrs. p. 91. Aristonicus ad II. X. v. 143 apud Friedlaender. p. 319. Eoo

Porro de verbis synonymis Bäl Xety, obtäkstv, similibus observatum ab Aristarcho est Bä*Xety non nisi de hasta vel sagitta vel omnino de missili. quod eminus jactatur, dici itaque distinguendum esse ab o5rdsat, röiat, vösat, Antat, quae nusquam dicerentur nisi de vul- neribus cominus illatis(Lehrs. p. 61 sqq.). Quorum verborum significationem quemad- modum Zenodotus confudit, ita ab Apollonio idem factum videmus nonnullis in locis, ut I. 1269:(s Ire adpo«c) varᷣ Beoxnsvoꝓ olarcp. III. 1310 ☚ ☛Qi6ö b? Srivra(taurum Acetae), prf Beßaxenbevov beff. Hoc loco, ubi Jason tauros illos aratro junxisse narratur, alteram bestiam non eminus petivit, sed vi manuum humi prostravit. IV. 597: ronels sοοᷣᷣ. Sed non tantum poetis et grammaticis Alexandrinis talis confusionis crimen inferendum esse, immo omnes omnino poetas Graecos inde ab Hesiodo usque ad aetate infimos in vocabulorum notionibus ab Homero saepe discrepare, qui utrosque paullo accuratius cognoverit, facile intelliget. Velut Euripid. Herc. Fur. v. 194: oρ⁵̈μ b5vtas 0Obräeas taksöhae id. Electra 1141. Pindar. Ol. X. 85: àAxovtt XAOlᷣ vOGv, quod Homerus Lihiebdit; 0XOv dy l5o tis P4ls- ayip. Eur. Hippol. 684:

7ed d 5 TewI rep Sus

n6551Ey SxrpPet=v oöräaas opi. Ubi scholiasta: ol vsctspot 05x T0aoοε αν dtερ oꝙsↄμ 10 POSräaat al Bakeiyv. 0u/poα obräaat pv th Teipbs„al 22 ro a6veo TSG-at, Bol*⁴ety dE rh 655Usv.

Poetae Apollonio inferiores iidemque ejus imitatores illarum notionum confusionis ſines magis etiam propagarunt. Ex eo numero est Quint. Smyrnaeus, qui I. 271 dicit: vzal iahe YDevedotbo ardvriov ob5 apa r6vſs btraos. III. 62: orofephv ro„(&ᷣ XB2vOy. al E dG« oöthos AdHtà 0ꝓρυν— VIII. 101:„ad³ Bäxey EöporXolon xæεd νμεον Sc. 56att ibid. 94: isar[ppadip et IX. 120 DXäcοs ept Xnhot, ubi xræl de jactis lapidibus dictum est, uti similem in modum Oppianus Halieut. v. 401 dixit: deενοοι οεεοι εονιnt. Quintus Smyrnaeus praeterea eas breviores formas Bxistat, Blro, B«TSDat, Skrsvos a quibus Homerus abstinuit, nisi si quis percussus dicitur Béıνet, quodcumque est, ad deji- ciendi notionem applicavit, velut III. 316: BXrpyoo y zovνοπν, quae eadem locutio redit V. 184 et VI. 103. X. 43 xXi*ε οεα ½ 5 ½.

Alius praeter illos grammaticus, cum quo Apollonium de ratione Homeri interpre- tandi et de verborum signiſicatione et de vocabulorum scribendorum modo saepe con- sensisse probabile est, Aristophanes ille fuit, qui arte grammatica laudem sibi peperit.

Quae quidem apud Apollonium adhuc indicari possunt ad Aristophanis auctoritatem pro 2

—