6

usus est ad Zonodotum corrigendum, cum dicit: 5τρ τ 0οακεέ mαερρέμεκμ‿ εαμςμ ιι³ςα‧, 5 Tots Oala*i*, Trv6dos. Alio loco IV. 648. Jsᷣpa Neoe ded maver Tara vονμέεοσ interpre- tationem videmus, qualis ab Aristarcho comprobata est., Item in enunciatione relativa (III. 796) Trir ähavev Hoyvves rowna(quae mortua sum, infamia parentes affeci), ubi persona tertia verbi ad primam refertur, Zenodoteam cognoscimus recensionem, qualis 0d. B. 41. 5 Moy Tleipe exhibetur. Pari modo πνοdε I. 267. IV. 754. alübi significat „dixit“ uti Zenodotus ad II. A. 84. acceptum voluit. Deinde II. 358„Everüio« adjec- tivum a nom. pr. Eyerh, Paphlagonum urbe, ductum quod nomen in Homero Zenodoteo Il. B. 852 erat teste Strabone lib. XII. c. 3. p. 543 et 553, sed nusquam praeterea exstabat, Apollonium ex illa recensione arcessivisse consentaneum est ¹). Fortasse etiam IV. 1377. 6das INXaesv Inos ad Zonodoti recensionem in II. Z. 511.(†ᷣ᷑ᷣõꝙGĩ⁴ vοοva ε expressum est, quae scriptura ab, Aristarcho reprehensa et in 5iꝓρα ν ονναι ρκένι mutata est, ör bd Gv Oy εrat, 0 db ds ode da eer ſ. Friedlaender. Aristonicus p. 126. v. 511 et p. 283 v. 148.

Plane autem singularis et insolens est usus pronominum apud Apollonium idemque ad Zenodotum referendus. De illo pronominum usu jam Wolfius in proleg. ad. Hom. p.(CIX. et CGCLVII. et Gerhard. in lection. Apollon, p. 43. observarunt. Apollonius enim et Zonodotus pronominum personalium eas maxime formas exhibuerunt, quae ad possessivorum pronominum formam proxime accederent ac cum iis confunderentur. Quamobrem Zenodotus formam 05 pro 0, elo, eb contra usum Homericum(II. T. 261 et Q. 293) retinuit. Eadem scriptura et Zenodoti Od. ⸗. 459. videtur fuisse(cf. Duentzer p. 58) et Apollonii est I. 362 et IV. 1471. cum 29éev copulata(o5 59sv). Pro eadem genitivi forma Homerica Apollonium a Zenodoto et oοεn(quod est apud Apoll. 1032. II. 6. III. 1065, 1335. IV. 782) desumsisse Merkelii est sententia(Proleg. p. LXXX.); et 895 pro aοτον(lV. 803), 20o pro 4⁵ετσο I. 1032. 1985 Loo, ubi male Brunckius εεέο(cf. Wel- lauer. ad. h. J.). Il. 2. 118. Zenodotus exhihuit ατονονρςα εεμαo pro οτο Od. 8. 256. αεοενος 220; II. Q. 484. εεαερναρα̈ moεο Eosdem genitivos pronominum personalium pro possessivis habet Apollonius, ut eto I. 829, III. 310. 721; sto III. 151 III. 59; 040 III. 688; elo IV. 460, cf. Merkel. p. LXXXI. II. K 127. Zenodotus ub in os, ut pluralis numeri vices gerat, corrigendo mutavit. Idem apud Apollonium est II. 8 et I. 941, siv illo loco lectio sana, hoc loco verborum tenor non interruptus est; illo enim loco scholiastae ugy pro gfy scripserunt, alterum ante versum 941. Brunckius unum pluresve versus

11)

¹) Strabo I. I.: Lnode 38, ra⸗ Ne†ei rod⸗„Pyerode 5 mormeh«, 3ray pf. Ilaꝓααν 5“ TIefro IIXatE&VX᷑ X4ctoy np „EEEverGy, 6ey J6vGv JvOX Aorepdcov. 5 b 0 T⁴ Seizvusgal aat vV Lyverod; ey di Ilaoαᷣæv. Ln50 oc à 5“ Pyers oaſe aI. AX,J HOn