4

dubio ad Zenodotum referenda est, omnium librorum auctoritate defensa manere debebit in Apollon. II. 435. 899. 1171. III 770. IV. 70. 1393. Quam lectionem Apollonius vide- tur’ recepissé ex male intellecto usu Homerico. Eadem crasis apud Callim, est in hyinno in Deldm v. 160. in hymn. in Cerer. v. 88. alios posteriores poëtas. Sed his fécis sub S'Tmerca latere dx Erstta Buttmannus censet. Tum crasis xαetHèey(IV. 1731) et aαεu compluribus locis Apollonianis(IV. 1441. I. 83. ib. 972 et 996), quam non- nulli Zenodoto tribuunt, Callimacho botius tribuenda videtur; in schol. ad. Il. M. 348. c6d. A:'ER khPob Thy S682,'Apletapyos et schol. Vi ⁵ακννέ εε πφκέ+⁷ÿ e, al Znvdoos Jpäpst, unde Duentzerus h. J. at evos legendum censet(de Zenod. p. 59)) Callimachum in Homero*‿ακοες legisse subtiliter conjecit Naekius Opusc. II p. 92— 95. Porro pro adjectivo vidεοε, dο ubique Homerus utitur, ad Aristarchum referendum, Td³ apud Apollon. II. 407 Zenodoteum esse videtur(Duentzer I. I. p. 46. et schol. II. B. 2) quum idem etiam Antimachus, Alcmân, Simonides, Epicharmus, Hesiodus et auctor hymni Hom. in Mercur. noverint. Participii forma rsdvetνς Süd Apoll. III. 461, Zenddoui est, ällera redvnichs Aristarchi. an Vocabulum 2loopo⸗ apud Apollon. I. 87. III. 1180 et Aristarcheum et Zenodoteum estucf- Duentzer p. 30. cum not. 7. Item adj. 35⁸ ⁄ετς(Schol. ad II. B. 694) ad Zeno- dotum esse referendum dicas, si formas, in quibus v omissum vel assimilatum est, ut Sbedeνεος pPro doννεoς, cum ⁴αασνοεmρι composueris, quod ad Zenodoteam normam formatum ab Aristarcho rwoodin scribitur(Duentzer p. 60).

In flexione nominum apud Apollonium Zenodotea sunt Petrv I. 1139. 1151. II. 1257. Pén I. 506. Eadem flexione usus est Callimach. hymn. in Jovem v. 10. 13. 21. 28. Quam Zenodoteam esse inde probabile fit, quod Zenodotus ad II. S. 203 Pecv scripsit, übi Aristarchus et Aristophanes Petas legebant. Genitivum Poprövos, quasi a nominativo Topy formavit Apollôn. IV. 1515. Eandem formam exhibet Zenodotus ad II. 6. 349, quamquam II. A. 36, nominativus Popro exstat, nisi forte Zenodotus in exemplari, quod sequebatur T'oprey ni, af(Duentzer p. 6 Aecusativus MS Raelte III. 1107) Lehs dds est in schol. ad II. S. 322. 20.3

Formam verbalem JHeh⸗(Ap. 1. 1309) Zenodotus 126aipsit II. M. 34,(Duehtzsr b. 46 et 61). Quid de augmento in formis quales sunt xey et glornxsv apud Ap. I. p. 533. II. 668. III. 1307. IV. 681 et 880. Statuendum sit, difficilis est quaestio. Aristarchus in multis verbis augmentum omisit; inde tamen nihil certi colligi licet, cum etiam xeto (II. L. 581) Zenodoti fuisse perhibeatur. Apolloni verba, quae sunt III. 211: 1épa o- y 2 πρε(cf. HpPy) d äotsos, 5ꝓæᷣ X4dolsy K6XMM SOIOy S9»Os, variis interpretes emen- dationibus vexarunt, Argonautas non urbem nebula involutos fuisse rati. Apollonius autem hoc loco Zenodoteam Homeri recensionem secutus rem ita expressit, uti Zeno- dotus in Odyss. VIII. v. 15. intelligi voluit, scilicet Phaeaces nebula circumdatos fuisse non Ulyssem. Quam ob rem Zenodotus reprehensus est abe Aristarcho, qui hoc loco