4

tum loquendi illius aetatis consuetudine, non solum peculidris additus est color séd inde etiam discrepantia bér totum sermonem perfus est nullö modo concilianda. Quem poë* tarlim Alexätdrinorum sermonem perquirere et cognoscere non tam propter eum ipsum aut propter éjüs cum Homeri elocutione comparatiônem utile et jucundum est, quamn quod inden noôbis aditus aperitur ad illorum artem criticam et exegeticam accuratius cognos- cendam. Nonnèé âb Apollonio discimus, quomodo vel ipse vel grammatici aétate ei suppärès in istis artibus fuerint versati? HuC illud referendum est, quod supra memoravimus, multa verbä Homerica à grammaticis perverse vel alitet accepta esse, quam rectiori postea ititerpretandi ratione factum videmus. Fjusdem generis errores grammaticorum etiam apud Apollonium depreheädhilüss e unde acile Si häe, ites hänee et illos nêcessi- niiſſotu— intercessisse. hee Va) AAhſe An 9

a9 Cap. ⅓ be iis, quae Apollonius videtur'e a gramunatieis aequalibus sibi desumpsisse. 2

Inter eos Srammaticos, quorum in Homero interpretando auctoritas apud Apolloniam valuit, maxime commemorandus videtur Zenodotus, cujus lectiones vogabulorumque in- terpretationem, qualis in scholis traditur, in Apollonii Argonauticis usurpatas reperimus. Vocabulorum tamen kormae, quas eum a Zenodoto repetivisse putamus, paucae sunt in scholiis obyjae. Zenodoto quidem sive quod sui saeculi loquendi- usum apud Homerum quaerebat. sive quod fortasse lectiones ab ipso probatas in nonnulfis exemplaribus car. minum Homericorum scriptas invenerat, multae lectiones mutandag riqeri debebant. V. c. XJXo, quod apud Apollonium I. 998, 1081. III. 176, alihi Seriptumn, legitur, ob articuli 0i praeſigendi necessitatem Zenodotum in II. B. 8 et K. 1, pro ³αο dedisse testantur scholia(cf. Duentzer de Zenodoti studis Homericis p. 15. Wolk prolegom. ad, llom. p. CCVII). Ut aliud exemplum proferamus; In Homero uhique est 39 gnerrxi quamguam vxerta vocabulum non est, tamen prava lectio 37mera²)(nunquam dinera) quae sine

42 1

197 f 111 1 KI

¹) De hac lectione Merkelius V. Cl. in prolegomenis editionis suae Apollonianae p. IXXI. qubius est, cum dicit: verba scholii haec sunt:„mapartitéoy 58 rob¹ Fdpedra⸗ Gv Lort Aa Levdoos, N by, Nal tobe 30αονιν ε KvOX Sa400»etv; quaerendum erit, utrum pridra an posteriora ad Apollonium aut Aristophanem referenda sint, nam altera codicum Apollonii familia cum Zenodoto facit consentientem, Laurentianus vero differt, incertum quam vetusta auctoritate: cod. Bessgrionis schol. B. 1. ita tradere rider tur. alii a⁴αλα scripserunt, schol. Il. A. 636.⸗.,,

2) dwerta erasin Gerh. lect. Apoll. 4 95. b Welläun ad Ap. II. 485. aetenaunr Spitꝛner 24 rt 0. 631. rejicit et- ubique tollendam censet. Merkelius huic assentftur. ʃ i wl