9

69 Fourje Erdeoyον N6ννἀεeιναιν ναeu. Vocem Grαær« hoc loco aptissime positam fuisse, facilo quisque concedet, quum dignitatem et gravitatem Apollinis, magni dei, augeat, qui ingressus in specum(vide v. 234. ⁴με 1In⁴ 4⁶ιν) timorem iniecit Mercurio, ut se eius irae subtrahere studeret. Voculam 4πτ autem in hunc locum librarii diligentia invasisse putamus, qui quum exitum versus, id quod saepius in hoc hymno factum esse scimus, oblitteratum inveniret, suo Marte ad similitudinem linearum, quae restiterant, locum temere explevit.

V. 346 sq. 0 ν8 dννοο d"&ꝓνις αἀνιςασνοσςσ. 007dο επαοο

01, dοα ειέσ ε⁵ιαιάν μααα α⁴εα αοονσ Verba 6-' d*τ% sine dubio corrupta. Ruhnkenius scripsit: Aες 9οοτο 5* 850 X' du⁵νπηνο Ilgenius:.ιπ⁶ς, 0log 60" Æo& diενο Hermannus: a⁴⁵τ⅔ς ς οτο dεναται(i. q. dmπο, Hleych); Schneidewinus: aε⁶ 9 00 1ν 3s 9os. Omnia minus probabilia. Nobis scribendum videtur aut: a⁴rο dν°⁴τοο m ε(vide v. 209.) aut: ι⁶³ςσ οοοο 6eννς d-ixros, id quod verisimilius est et propius accedit ad codicum scripturam. Forma enim vocabuli OͤlI'OX paullulum differt ab OAüEKTOX. Iocosa quadam hilaritate deus dicit: Ipse autem hic desperatus est viarum atque itinerum dux, ita ut vestigia eius nemo possit sequi, neque enim pedibus neque manibus incessit.

V. 397 sqq. 200 d' d,uo G1ε ⁶Oντε Hads neνταεε renec eg II0- JeOoeeua en. Aoeoν n090„ TEo 2rꝑod⁵ d'* egiνο** Gεεν d⁴έκέ ο⁹— xi od oi u dyoeune drιτ⁴νεεο»ναι⁶ς εν 6—. Versus 398., ut supra legitur, ab Ilgenid et Hermanno ex codd. Paris. B. C. et Mosc. restitutus est; vulgo: e IIo¹o» Nu⁶ee ꝗ'ενν ανσιμον—επον εor. Hoc d' sine dubio, ut hiatus inter Iαν⁶eeνν et en' removeretur, aliquis interposuit. Et profecto hiatus ille ferri nequit, qui removetur, si seribis: e TIi oν ⁷μα̈ ddeννα αα οπρσνσηοαν—ε⁶οο o. Saepius sic loca, quorum alter alterius pars est, voce val coniunguntur. H. in Ap. Pyth. 342. Od. 4, 563.— Ruhnkenii scriptura: e Td 40„„⁴ααᷣεςενντνν)⁸⁶σ εέφσ Algeuou mdν Eo- durior est.— Similiter v. 519. vocula enl pro κα irrepsisse videtur; scriptum fuisse putamus: 2εᷣꝓοα‿ν ε⁶αςα ³]) α ·uνοςσ ειροιιμον d6w0. Idem accidisse putamus v. 571. 1α(⁸ 1πο⁴α οιαε ⁴ μαςεν*ιμμ qoοναντ. quem versum, sic scriptum: n᷑σ³ σε αηα 1τοονιέτοσιν εαςσsω ◻᷑ĩũα⁵³ιμον τοονν. post v. 568. ponimus, ciicientes v. 569. et 570. Hos enim ab interpolatore in margine adscriptos fortuito ante v. 571. in contextum venisse suspicamur.

Praeter Alpheum flumen in versu sequenti eadem loca nominari verisimile est, quorum iam ante, versibus 101— 104., mentio facta est: 2511ν 1ℳ, 1α☛ oον et a*»oνs. Addν d εαμέ‿‿έσν‿ ον utroque Loco legitur, in voce dy ooug autem v. 399. vocem 1»o νς latere suspicamur.