6

Versum corruptum VV. DD. diverso modo sanare student. Martin. drorroense—αε, Groddeck. τ.2¶õ⁴|ς, Schneidewin. edrodmπνεlo maig, alii alia, parum probabilia. Hermannus in editione sua versum uncis includit, sed in annotationibus proponit cdτετοοστνσασων iter confecturus. Quam scripturam Frankius amplectitur, versum old z'εmεεεν⁴eρενοσςσ d011* 660„ d⁴eνιιαντοο⁶,ůꝭDχL sic vertens: sic incessit Mercurius, ut qui festinat, quum furtivum iter confecturus est. Sed drtrogely esse iter conficere probari nequit. Nos scribendum putamus: 0ld 1ν εmπεαικ⁶αμμεμρνο d οεε ddOον ευνν mπ⁴6νταόαι ν

Confer v. 245. Traα⁶³ ⁶μ⁵εe, dolie AlAuHeo 6εm0Q+. Extremae vocis forma 2rrονα⁴ οσυιν prope accedit ad Parisinorum et Moscov. lectionem τoròonroas.

Versus 106. in codd. sic legitur: ral dο ̈ν σeυννι‿‿αςσεν ες α⁵οωνςοσςςᷣ ot αœlσ—m. Verba d⁴ϑοσόασσανοσσςσ dHermannus in editione sua mutavit in dϑο αάσ Praeplacet, quod idem olim coniecerat:&ς αν³ιο ευυιμέιςαέαοω epicorum poetarum more saepius repetitum, v. 103. 134. 199. At, quaeris, qui istud àμσ⁶σσς σαάς in contextum invadere potuit? Eundem puto interpolatorem, qui textui inseruit versum 211. et versus 77 et 78. ut boves faceret retrorsum actas(vide Hermann. Epist. ad IIg. p. 48— 56.), eodem consilio et hunc versum 106. sic mutasse: al rd 1dν συνιασεμν ε—ςσ αάχ⁴ιονν loναα'ς.

Ex utraque deinde versus lectione, genuina et spuria, eam conflatam esse censemus, quae nunc in codd. legitur, ita ut in vocula d⁴⁴ασςσ reliquiae vocis uευιιιαιέ⁴ιιον extent, ouασς ex alterius lectionis vocula louœσ ortum sit.

Paulo post v. 109 et 110.

qugvns dy³α 6Oν&αmτꝙεmπέιιιένν σ⁶ 06 d&νμρμέόκννοον εν maldunp: dναιιπηάν νιυ dς ⁴έιις ιιρτ..

traditur, quomodo Mercurius artem ignis excitandi primus invenerit. Si εde e recte se habet, deest aliquid, quum non dictum sit, qua ratione hoc ramo lauri decorticato usus sit Mercurius ad ignem excitandum. Sin lacuna non statuenda est, corruptelam in emιeν½ vel alio quodam versus 109. verbo inesse necesse est; sed quum, quae adhuc mutando versu 109. tentata sunt, aptum sensum restituere non videantur neque ipse melius quid- quam habeam, quod proponam*), alteram rationem secutus Schneidewino adstipulor, unum vel plures iudicanti versus inter 109 et 110. excidisse, in quibus dictum fuerit, Mercurium lauri ramo decorticato alterum, quod praeparaverit, lignum trivisse. Quam sententiam et ob eam causam praefero, quod poeta huius hymni, quibus locis novam aliquam rem deus recens natus ingeniose excogitavit et sollerti animo exsequitur, accuratius ibi et copiosius hanc rem perscribere solet. Vide v. 41 sqq., locum de prima lyrae confectione agentem, et quae v. 115 sqq. sequuntur de deo boves mactante.

Gravi praeterea corruptela laborat versus 110. Flor. et Ald. praebent:

d&οιαμέκννο 8 πιααέκ,⁸+ dνα ϑνσ ν oeonε airzduij

ex quo Ruhnkenius(Epist. crit. I. p. 33) inconsiderate fecit: Gια ⁶˙ν⁶&νμμ. aũrur;;

*) Si mutando versu 109. locum sanare conaberis, fortasse ex Soph. Philoct. 294 sqq. eira môo dν ot naA⁵νν J5έe⁄¶ εν smõ᷑v‧d0O101 ⁵νrοον ετ ,» 26 416 p„ ⅞eeQOρσoν ⅓σαο. sanatio erit petenda.