11 —

humanae naturae habitus; unde fit, ut singulae quoque agendi rationes, quae ex hac cari- tate emanant, praesertim in certis quibusdam conditionibus, indicativo praes. describantur. II. IV. 130. 6e re leiürng αν⁸ds sgyet gevtav. XXIII. 222. 6G dè rug o5 rr⁴˙⁸˙ος εdνer oreα ναον Odyss. XVI. 17. s E arip d ida qpporsoꝝ dνααεei. Contra locus Odysseae V. 394. de singulari facto dicitur. At singularis ratio est loci Odyss. VIII. 523. d Pren Alασι—ᷣοωοꝛQõo cν dAναμρρμάαεσονσα, ubi conjunctivus male me habet, quare secutus Naegelsbachium, qui(Anmerkungen zur Ilias, Nürnberg 1834, p. 246 sq.) indica- tivos in— nor apud Homerum licet paucissimos exstare luculentis exemplis evicit, formam 2Aolnoeo pro indicativo habendam esse existimo, deleto jota subscripto, ita ut hic locus plane consentiat cum illis, quos modo attulimus.

Ad hoc genus referendum est, si quid, quod per se fortnitum atque fluxum videtur esse, non ita narratur, ut fiat, sed ut non fiat, quoniam humana natura impeditur, quo- minus aliquid vere efficiatur. Ut illud, quo in somniis saepissime afficimur, ut currere cupientes vix pedes movere possimus; II. XXII. 199. I ᷑„„εερρ Od dαταν ꝓeiν‿sτa Suoeiy. XVIII. 161. 6G d' dd ςμμανιοςο dαι Ʒμε̈οντν αςονα dνναπναι*τdεε̈ves ναάνυνν eα πευνα⁴oονωάm deSꝭð. Cf. Hermanni dissertatio II. de legg. quibusdam subtilioribus serm. Hom. Opp. II. p. 47. 5

His exemplis, quibus ea proponuntur, quae universa hominum natura continen- lur, facillime ea adjungimus, in quibus comparatio a certis hominum negotiis atque mu- neribus, ad vitam pastoritiam agrestemque pertinentibus, deducta est. Quomodo enim de

natura hominum universa, tum vero etiam, ut rem arctiorihus semper finibus circumscri- bamus, de natura certi hominum generis, quin etiam de peculiari alicujus hominis natura summo jure loquimur, sic etiam de certis officiis atque muneribus, in quibus occupatus homo quasi alteram naturam induere videtur, pari ratione agi potest. Multa igitur ex pastoritia agrestique vita singula sumuntur quae generatim intelligenda sunt, quum certus hominum ordo his rebus insigniatur. Quamobrem singula saepe momenta id sibi volunt, ut certum ordinem ejusque officia quasi nota quadam significent. Hujus generis exempla sunt: II. XII. 451. 6½ J' re rO⁵αρ—§εαᷣ Pége ονον dpœevos bες; XII. 421. er d*ε 02Oοοσdεν dyehe onHεααο ον XVII. 53. oio dè pecper d9*ο drn pSnAes SAalns 7Gν ᷑ꝝν