15
errorem incidit Herlingius 26), qui quum linguarum leges indagare et ex- plicare haud sane vano irritoque labore studuerit, attamen qua singulae ra- tione a communi ommium lege recedant non satis respexisse judicandus est. Restat ut brevi de Madvigii sententia agamus, qui in libro: Bemerkun⸗ gen über verſchiedene Puncte des lat. Syſtems pag. 25 sqq. fere haec dicit: Nominum omnium primam formam fuisse accusativum e. c. cor, lac, domi- num; iis autem nominibus, in quibus vivi aliquid vidissent vel inesse cogi- tassent, alteram, quae subjecti fungeretur munere, exstitisse formam, no- minativum, ex dominum factum esse dominus, ceteros casus suffixis esse formatos. Itaque accusativum adhibitum esse ubicunque nomen non subjecti fungeretur munere. Hinc facile declarari constructionem Accusativi cum inf.; primitivam enim nominum formam conjunctam esse cum inf., quia non esset elocutionis subjeckum.— Doctioribus quam nos sumus viris de hac sententia, dijudicare permittimus. Quid Bernhardius et qui cum secutus est Eichhofius sentiant, minus huc pertinere videtur, quod illi de Graecorum scriptorum dicendi usu agunt. Graeci enim, quippe qui quamplurima ad subjectum referre studeant ²7),
26) Deutſche Sprache II, 74: Urſpruünglich iſt es das factitive Verhaͤltniß, welches durch dieſe Conſtruction bezeichnet wird. Deßhalb iſt ſie vorherrſchende Regel bei verbis declarandi et sentiendi, desiderii, inſofern ſie ein attributives Verhaͤltniß außer ſich und an anderen Gegenſtaͤnden bemerken, vorſtellen oder begehren.
Ad hujus constructionis naturam declarandam proprius accessit Fulda in progr. gym. Teutoburg. 1835: Je le vois venir. Da hier die Thäͤtigkeit in ihrer ganzen Be⸗ wegung in der Zeit, alſo ihrem ganzen Umfange nach auf eine andere bezogen wird, ſo kann das Subject derſelben, als in derſelben begriffen, unmittelbar auf dieſe bezogen werden, d. h. es kann der Infinitiv ſein Subject im Accus. bei ſich haben.
27) cf. Scheurlein griech. Syntax pag. 8 et Eichhof pag. 33: Tritt alſo bei Verben, die ihr ſubſtantiviſches Object in einfacher Verbindung im Genitiv oder Dativ zu ſich nehmen, dieſes in Verbindung mit einem Infmitiv, der ſelbſt als Object erſcheint, ſo bleibt es entweder in ſeiner unmittelbaren Form, im Genitiv oder Dativ ſtehen, oder die Einheit, die Beſtimmung mit dem Infiitiv Object zu ſeyn, druͤckt ſich auch in der Ver⸗ aͤnderung der Form aus. Das Subſtantivum tritt ins Abhaͤngigkeitsverhaͤltniß und druͤckt dies durch die Form des Accuſativus aus.


