lieben die Voranſtellung desſelben z. B. prohiberi posse rem perniciosissimam, beneficiorum novas tabulas. Sen. benef. 1, 4; disiecta novarum t. exspoctatione. Suet. Jul. 42; cum plebs novas t et divisionem agrorum flagitaret. Justin. 16, 8, 2.

Equester ordo, der Ritterſtand, cum e. o. iudicaret. Cic. in Verr. act pr. 38; 3, 94; 224; ut e. o. in huiusce legis periculum con- eludatur. p. Clu. 152; converte nunc ad e. easdem vitae condiciones. 150; odio, quod habuit in e. o. 151; ea lege e. ordinem non teneri. 154; accusa senatum, accusa e. ordinem. Phil. 2, 19; hac gravitate senatus, hoc studio e. ordinis, hoc ardore populi Ro- mani. ib. 7, 27. und ebenſo im ganzen an 30 Stellen in den Reden, dagegen nur pro Sest. 110. Rab. Post. 3. prov. cons. 11.— ex equestri ordine. e. ordinem Quint. Cic. petit. 1, 3; 3, 10; 8, 33; 13, 50; 55; equestri o. iudicia tradidit. Varro apud Nonium 454, 21; Sall. Cat. 17, 3. e. ordinis aliquot... inter- fecti. Liv. 21, 59, 9; senatu aut e. ordine regendo. 24, 18, 7; excitet ad aemulandum animos e. ordinis. 26, 36, 8; hunc consensum senatus e. o. est secutus, e. ordinis plebs, ib. 12. e. ordinis pars melior. Vell. Pat. 2, 3, 2; 76, 4; 127, 3. immer; e. o. Tacit. ann. 12, 60.— reliquias legerunt primores e. ordinis. Suet. Aug. 100 duo genera iudicum, e. ordinis et senatorii. Jul. 41. e. ordinis viro. Tib. 51. Calig. 15, 17, 30, 49, 53. Claud. 6. 13. Nero 15. 20. Galba 10. 14. Vitell. 12. Domit. 4. immer; e. ordinem. Senec. ep. 104, 31;— in unitatem venit e. o. Plin. nat. h. 33, 32; 7, 184; motum e. ordine ob insignem calum- niam. ib. 152; e. ordinis princeps. Plin. ep. 1, 14; se in e. gradu tenuit. ib. 3, 2; e. or- dinis decora. panegyr. 23, 1. ita e. o. consu- luit. Oros. hist. 4, 16, 8; e. denique ordinem. 5, 19, 5; 7, 7, 9; consensu senat. et eq ordin pq R. Eckhel doctr. numm. 6, 261. Münze des Auguſtus; equestris quoque ord. C. Inscr. L. 6, 912 equestjer ordo. ib. 1584; equestris dignitatis pueris. Orelli 7171;(ganz vereinzelt: contentus o. equestri, Nep. Attic. 19, 2).

Amplissimus ordo, der Senat. pro me pugnare a. ordinem. pro dom. 55; a. ordinis preces repudiavit. Sest. 26; quem in a. ordinem cooptarunt. Cael. 5; a. ordinis luetu. Piso 17; a. auctoritas ordinis Phil. 13, 25; (ordine a. dignum. Cluent. 122; reduxit o. a. prov. cona. 25) im Plural immer amplissimi

11

8

ordines. summo a. ordinis eonsensu. Val. Max. 5, 8, 3; voluntati a. ordinis non repugnare. Plin. ep. 10, 3, 2; internecione a. ordinis. Suet. Otho 8; apud a. ordinem. Vesp 2;— amplissimos ordines... purgavit supplevitque recenso senatu et equite. Vesp. 9;— legat is a. ordinis. Calig. 49; secundum a. ordinis con- sultum. Orelli 890. C. J. L. 6, 1343; adlectus in a. ordinem. Orelli 2258. Dagegen iſt die gewöhnliche Wortſtellung o. senatorius Cic. div. Caec. 8; Verr. 3, 94; Flacc. 43; Vell. Paterc. 2, 69, 5; Suet. Vitell. 1.

Bonus vir, ein politiſch Wohlgeſinnter Konſervativer.

est bonorum et fortium civium... in- tercludere omnis seditionum vias. Cic. p. Rabir. 3; magnos animos esse in b. viris. in(atil. 2, 19; sciunt haec omnes nobiles, sciunt b. viri. p. Flacco 73; valebant apud bonos v. plurimum Sest. 105; alter... vir b. et inno- cens et bonis v. semper probatus... aedili- tatem petivit cum bonis v. ib. 114; salutamus domi et bonos v. multos, sed tristes et hos laetos viotores. ad fam. 9, 20, 3; bonis v.. adprobantibus de off. 2, 58; quid iuris bonis v. Ti. Gracchi consulatus reliquit? de legg. 3, 20 und oft, dagegen: orator est v. b. dicend, peritus. Catonis reliq. 80, 1; omnibus virtu- tibus instructos. viros b. dicimus. Cic. Tusc. 5, 28; viri b. moribus similes. de off. 1, 55; non est viri b. diligere, quod per se non sit diligendum. de fin. 3, 10; vgl. M. Seyffert zu Cic. Lael. 33, S. 241.

Angustus, latus clavus. si quis tunicam inusitate ita consuit, ut altera plagula sit angustis clavis, altera latis e. q, s. Varro de lingua lat. 9, 79; lati c.. positi. Liv. 9, 7, 8; et lato c. tunicis. 30, 17, 13. tunicam lato c. 27, 19, 12. induiturque umeris cum lato tunica clavo. Ovid. Trist. 4, 10, 29; latum demisit pectore clavum. Hoc., sat. 1, 6, 28. praetextam et latum c. ib. 5, 36; cui lati c. ius non erit. Quinct. inst. or. 11, 3, 138; angusti c. Vell. Pat. 2, 88, 2; Caesarem... usum lato c. ad amussim striato(wie ich 1875 im Rhein. Muſeum 30, S. 122 vorgeſchlagen habe ſtatt ad manus fimbriato) Suet. Jul. 45; Aug. 24; 80; latum c. etiam libertini filio tribuit. Claud. 24. latum o. aversatus est. Vesp. 2. Maecenas... vixit angusti c. specie contentus. Vell. Pat. 2, 88, 2. ego Sexto la- tum c. a Caesare nostro impetravi(= digni-

tatem senatoriam) Plin. ep. 2, 9. lati e. 12